แฮชแท็ก
#ประวัติรถไฟ
-
อับท์ โนะ มิจิ กับเมกาเนะบาชิ เดินบนทางรถไฟเก่าของช่องเขาอูซุย
อับท์ โนะ มิจิ คือทางเดินยาว 6.3 กิโลเมตรบนทางรถไฟที่ปิดไปแล้วของช่องเขาอูซุย ผ่านสถานีไฟฟ้าย่อยปี 1911 อุโมงค์อิฐสิบแห่ง และสะพานเมกาเนะบาชิปี 1892 -
ดารุมะ เบ็นโตะ เอกิเบ็นของทาคาซากิในตุ๊กตาดารุมะสีแดง
ดารุมะ เบ็นโตะ เอกิเบ็นของสถานีทาคาซากิ มาในภาชนะสีแดงรูปดารุมะที่กลายเป็นกระปุกออมสินได้ มาดูว่าข้างในมีอะไร และทำไมทาคาซากิจึงทำดารุมะ -
ประวัติเอกิเบ็น 140 ปีของข้าวกล่องสถานีรถไฟญี่ปุ่น
เอกิเบ็นเริ่มต้นในปี 1885 จากข้าวปั้นสองก้อนกับหัวไชเท้าดอง มาดูว่าข้าวกล่องสถานีรถไฟของญี่ปุ่นกลายเป็นอาหารบรรจุกล่อง ผ่านช่วงสงคราม และมีรสชาติประจำถิ่นได้อย่างไร -
กินซ่าและชิมบาชิ: โรงกษาปณ์เงิน ถนนอิฐ และทางรถไฟสายแรกของญี่ปุ่น
กินซ่าได้ชื่อมาจากโรงกษาปณ์เงินในสมัยเอโดะ ปี 1872 ย่านนี้ถูกสร้างขึ้นใหม่ด้วยอิฐ และทางรถไฟสายแรกของญี่ปุ่นก็เปิดให้บริการที่ชิมบาชิซึ่งอยู่ติดกัน -
โฮกูริกุชินคันเซ็น จากโตเกียวข้ามช่องเขาอูซุยสู่ทะเลญี่ปุ่น
โฮกูริกุชินคันเซ็นวิ่งจากโตเกียวถึงสึรูงะ ผ่านทาคาซากิ คารุอิซาวะ นากาโนะ โทยามะ คานาซาวะ และฟูกูอิ มารู้จักเส้นทาง การเปิดสามระยะ และชื่อขบวนสี่ชื่อ -
เอกิเบ็นขายกันอย่างไร ชานชาลา หน้าต่างรถไฟ และห้างสรรพสินค้า
ครั้งหนึ่งคนขายบนชานชาลาส่งเอกิเบ็นผ่านหน้าต่างรถไฟ มาดูว่าการขายข้าวกล่องสถานีรถไฟของญี่ปุ่นย้ายไปสู่ร้านค้า ขบวนรถไฟ และห้างสรรพสินค้าได้อย่างไร -
ประวัติศาสตร์รถไฟญี่ปุ่น จากชิมบาชิปี 1872 ถึงกลุ่มบริษัท JR
ทางรถไฟสายแรกของญี่ปุ่นเปิดระหว่างชิมบาชิกับโยโกฮาม่าในปี 1872 มาดูว่าบริษัทเอกชน การโอนกิจการเป็นของรัฐในปี 1906 การรถไฟแห่งชาติ และการแยกกิจการในปี 1987 หล่อหลอมโครงข่ายรถไฟอย่างไร -
คารุอิซาวะ เมืองพักแรมบนนากาเซ็นโดกลายเป็นเมืองตากอากาศฤดูร้อนได้อย่างไร
คารุอิซาวะตั้งอยู่สูงราว 1,000 เมตรที่ตีนภูเขาอาซามะ ทางตะวันตกของช่องเขาอูซุย เมืองพักแรมที่ซบเซากลายเป็นเมืองตากอากาศฤดูร้อนหลังปี 1886 ได้อย่างไร -
โคโมโระกับอุเอดะ สองเมืองปราสาทเลยช่องเขาอูซุย
โคโมโระและอุเอดะเป็นเมืองปราสาทริมแม่น้ำจิกุมะทางตะวันออกของจังหวัดนากาโนะ ที่หนึ่งมีปราสาทที่สร้างต่ำกว่าเมืองของตัวเอง อีกที่คือปราสาทของตระกูลซานาดะที่ต้านกองทัพโทกูงาวะได้ถึงสองครั้ง -
ทาจิอูริ คนขายบนชานชาลาที่ขายเอกิเบ็นผ่านหน้าต่างรถไฟ
ทาจิอูริเดินไปตามชานชาลาสถานีของญี่ปุ่นพร้อมกล่องเบ็นโตะที่สะพายจากไหล่ และขายผ่านหน้าต่างรถไฟ มาดูว่าพวกเขาคือใคร และทำไมจึงหายไป -
มรดกทางรถไฟในญี่ปุ่น มีอะไรเหลืออยู่ และใครเป็นผู้คุ้มครอง
สะพานอิฐบนเส้นทางภูเขาที่ปิดไปแล้ว อาคารสถานีปี 1914 ที่ยังใช้งานอยู่ โรงรถจักรทรงพัดในเกียวโต และรถจักรหมายเลข 1 มาดูว่าญี่ปุ่นเก็บรักษาอะไรของรถไฟไว้บ้าง และเก็บรักษาอย่างไร -
รถจักรไอน้ำในญี่ปุ่น ยังวิ่งอยู่ที่ไหน และกลับมาได้อย่างไร
การรถไฟแห่งชาติของญี่ปุ่นเดินรถไฟโดยสารที่ลากด้วยรถจักรไอน้ำขบวนสุดท้ายในปี 1975 และไม่ถึงปีรถจักรไอน้ำก็กลับมา มาดูรถจักรที่วิ่งอยู่ในปัจจุบัน และรถไฟไอน้ำที่ไปโยโกกาวะ -
สถานีโตเกียว: สถานีอิฐแดงที่เป็นศูนย์กลางของรถไฟญี่ปุ่น
สถานีโตเกียวเปิดในปี 1914 ในฐานะสถานีกลางของเมืองหลวง มาดูว่าใครออกแบบอาคารอิฐแดง อาคารถูกไฟไหม้อย่างไรในปี 1945 และได้โดมกลับคืนมาอย่างไรในปี 2012 -
ชาบนรถไฟในญี่ปุ่น จากกาน้ำชาดินเผาถึงขวดพลาสติก
ชาที่ขายคู่กับเอกิเบ็นตามสถานีของญี่ปุ่นเคยมาในกาน้ำชาเครื่องปั้นดินเผาใบเล็กที่เรียกว่าคิชะโดบิง มาดูว่าแก้ว โพลีเอทิลีน กระป๋อง และขวด PET เข้ามาแทนที่ได้อย่างไร -
สถานีอุเอโนะ ประตูสู่ภาคเหนือของโตเกียว
สถานีอุเอโนะเปิดในปี 1883 เป็นสถานีปลายทางในโตเกียวของทางรถไฟไอน้ำเอกชนสายแรกของญี่ปุ่น ทำไมรถไฟขึ้นเหนือจึงออกจากที่นี่ อาคารสถานีปี 1932 กับรางสองระดับ และสิ่งที่เปลี่ยนไปในปี 1985 และ 2015 -
อุซุยโทเงะ เท็ตสึโด บุงกะมูระ ลานรถจักรเก่าที่โยโกกาวะซึ่งผู้มาเยือนขับ EF63 ได้
อุซุยโทเงะ เท็ตสึโด บุงกะมูระ เปิดในปี 1999 บนที่ตั้งของโรงรถจักรที่โยโกกาวะ จัดแสดงยานพาหนะรถไฟมากกว่า 30 คัน และให้ผู้มาเยือนขับ EF63 ได้ -
ชินคันเซ็นคืออะไร รถไฟความเร็วสูงของญี่ปุ่น เส้นทาง ขบวนรถ และที่นั่ง
ชินคันเซ็นคือรถไฟความเร็วสูงของญี่ปุ่น สร้างแยกจากเส้นทางเดิมบนรางที่กว้างกว่า มาดูว่าเริ่มต้นเมื่อไร วิ่งที่ไหน และชื่อขบวนกับชั้นที่นั่งหมายถึงอะไร -
โยโกกาวะกับช่องเขาอูซุย ทางรถไฟที่ไต่ความชัน 66.7 ต่อพัน
จากสถานีโยโกกาวะ รถไฟเคยไต่ขึ้นช่องเขาอูซุยด้วยความชัน 66.7 ต่อพัน รถไฟขึ้นไปได้อย่างไร และทำไมการจอดที่โยโกกาวะจึงทำให้โทเงะ โนะ คามะเมชิโด่งดัง -
ใต้ทางรถไฟในโตเกียว: ซุ้มโค้งอิฐของยูรากุโจและคันดะ
ทำไมร้านอาหารและร้านค้าจึงอยู่เต็มพื้นที่ใต้ทางรถไฟที่ยูรากุโจและคันดะ เรื่องของสะพานรถไฟยกระดับอิฐที่มีเบอร์ลินเป็นต้นแบบและสร้างเสร็จในปี 1910 กับสถานีที่ปิดไปในปี 1943