โคโมโระและอุเอดะเป็นเมืองปราสาทสองเมืองริมแม่น้ำจิกุมะทางตะวันออกของจังหวัดนากาโนะ ทั้งสองเมืองเคยเป็นสถานีพักแรมบนฮกโกกุไคโด ทางหลวงที่แยกจากนากาเซ็นโดที่โออิวาเกะ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเมืองคารุอิซาวะ แล้วมุ่งไปยังทะเลญี่ปุ่น ปราสาทโคโมโระสร้างไว้ต่ำกว่าเมืองที่ตนปกครอง ส่วนปราสาทอุเอดะซึ่งซานาดะ มาซายูกิเริ่มสร้างในปี 1583 ต้านกองทัพของตระกูลโทกูงาวะได้ถึงสองครั้ง
ถนนสู่ทะเลญี่ปุ่น
ฮกโกกุไคโดวิ่งจากโออิวาเกะผ่านโคโมโระ อุเอดะ นากาโนะ และทาคาดะ ไปถึงนาโอเอ็ตสึริมทะเลญี่ปุ่น ทองคำจากเกาะซาโดะถูกขนผ่านเส้นทางนี้ไปยังเอโดะ ซึ่งคือโตเกียวในปัจจุบัน และรัฐบาลโชกุนถือว่าฮกโกกุไคโดสำคัญรองลงมาจากทางหลวงหลักทั้งห้าสาย
สถานีพักแรมของอุเอดะตั้งขึ้นในปี 1603 ที่อุนโนะมาจิและฮาระมาจิ ย่านพ่อค้าที่ซานาดะ มาซายูกิให้ผู้คนจากหมู่บ้านอุนโนะและฮาระย้ายมาตั้งรกราก
โคโมโระ ปราสาทที่อยู่ต่ำกว่าเมือง
เมืองเก่าของโคโมโระอยู่บนลาดด้านตะวันตกเฉียงใต้ของภูเขาอาซามะ สูงจากระดับน้ำทะเล 700 ถึง 800 เมตร ปราสาทตั้งอยู่ที่ขอบด้านตะวันตกซึ่งต่ำที่สุดของเมือง บนหน้าผาเหนือแม่น้ำจิกุมะ ปราสาทโคโมโระถูกเรียกว่า อานาจิโระ หรือ "ปราสาทหลุม" และว่ากันว่าเป็นปราสาทแห่งเดียวในญี่ปุ่นที่อยู่ต่ำกว่าเมืองปราสาทของตัวเอง
ปราสาทใช้ประโยชน์จากร่องหุบในลาดเขา ลานปราสาทแต่ละชั้นตั้งอยู่บนที่สูง ส่วนทางที่เชื่อมลานเหล่านั้นทอดไปตามก้นร่องหุบ
เซ็งโงกุ ฮิเดฮิสะ ผู้ครองโคโมโระตั้งแต่ปี 1590 สร้างปราสาทที่มีกำแพงหิน หอปราสาทสามชั้น และเมืองปราสาท หอปราสาทถูกฟ้าผ่าไหม้ในปี 1626 และฐานที่ก่อด้วยหินซึ่งไม่ได้ตัดแต่งยังคงเหลืออยู่ ตระกูลเซ็งโงกุถูกย้ายไปอุเอดะในปี 1622 และตระกูลมากิโนะปกครองโคโมโระสิบรุ่นตั้งแต่ปี 1702
ประตูสองแห่งกับสวนสาธารณะ
ในปี 1872 รัฐบาลนำที่ดินและอาคารของปราสาทโคโมโระออกประมูล อาคารส่วนใหญ่ถูกรื้อหรือย้ายไป แต่ประตูโอเตะมงและประตูซันโนมงยังตั้งอยู่ที่เดิม ประตูทั้งสองได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 1993
โอเตะมง ประตูหลัก สร้างในปี 1612 ในสมัยของเซ็งโงกุ ฮิเดฮิสะ ประตูมุงกระเบื้องยังหายากในเวลานั้น และว่ากันว่าโอเตะมงเคยถูกเรียกว่าคาวาระมง หรือประตูกระเบื้อง
ซันโนมง ประตูชั้นที่สาม ถูกน้ำท่วมพัดไปในปี 1742 และเชื่อกันว่าสร้างขึ้นใหม่ราวปี 1765 ปัจจุบันทางรถไฟวิ่งผ่านระหว่างซันโนมงกับโอเตะมง
ในปี 1880 อดีตข้ารับใช้ของแคว้นโคโมโระสร้างศาลเจ้าไคโกะจินจะบนที่ตั้งของตำหนักในลานชั้นในสุด และบริเวณรอบศาลเจ้าก็ถูกเรียกว่าไคโกเอ็น ป้ายเหนือซันโนมงเขียนคำว่า "ไคโกเอ็น" ด้วยลายมือของโทกูงาวะ อิเอซาโตะ ประมุขรุ่นที่สิบหกของตระกูลโทกูงาวะสายหลัก
กวีข้างปราสาทเก่า
กวีชิมาซากิ โทซน (1872–1943) มาโคโมโระในเดือนเมษายน 1899 เพื่อสอนที่โคโมโระกิจูกุ โรงเรียนเอกชนที่เปิดในปี 1893 บทกวี "Chikuma-gawa ryojō no uta" บทเพลงของนักเดินทางริมแม่น้ำจิกุมะ ของโทซนขึ้นต้นว่า "Komoro naru kojō no hotori" หรือ "ข้างปราสาทเก่าที่โคโมโระ" และบทกวีนี้ทำให้ซากปราสาทเป็นที่รู้จักทั่วญี่ปุ่น ที่โคโมโระ โทซนหันมาเขียนร้อยแก้วและเขียน Chikuma-gawa no suketchi (ภาพร่างแม่น้ำจิกุมะ) ศิลาจารึกบทกวีตั้งอยู่ในไคโกเอ็นบนหน้าผาเหนือแม่น้ำ
อุเอดะ ปราสาทที่หยุดโทกูงาวะได้สองครั้ง
อุเอดะอยู่ปลายน้ำจากโคโมโระ กลางแอ่งอุเอดะ ซานาดะ มาซายูกิย้ายที่มั่นจากซานาดะ ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งทางเหนือของเมือง มาที่นี่ และเริ่มสร้างปราสาทในปี 1583 บนลานตะพักเหนือแม่น้ำจิกุมะ ใต้หน้าผามีลำน้ำสาขาของแม่น้ำที่ไหลช้าและลึกชื่ออามางาฟูจิ ซึ่งทำหน้าที่เป็นคูเมือง
ในปี 1585 กองทัพโทกูงาวะบุกปราสาทอุเอดะ หลังจากมาซายูกิปฏิเสธคำสั่งของโทกูงาวะ อิเอยาสุที่ให้ส่งมอบดินแดนนูมาตะ ทหารซานาดะไม่ถึง 2,000 คนขับไล่กองทัพกว่า 7,000 คนออกไปได้ ในปี 1600 ก่อนยุทธการเซกิงาฮาระ ฮิเดทาดะ บุตรของอิเอยาสุ เดินทัพมาตามนากาเซ็นโดและเข้าปราสาทโคโมโระ มาซายูกิกับบุตรชายคนรองชื่อโนบุชิเงะ ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อยูกิมูระด้วย รักษาปราสาทอุเอดะไว้ต้านทัพ 38,000 คนของฮิเดทาดะ และฮิเดทาดะไปถึงเซกิงาฮาระไม่ทันการรบ
ในปี 1601 มาซายูกิและโนบุชิเงะถูกเนรเทศไปคุโดยามะ และฝ่ายโทกูงาวะรื้อปราสาทอุเอดะ โนบุยูกิ บุตรชายคนโตของมาซายูกิ ซึ่งเข้าข้างโทกูงาวะ ได้รับอุเอดะ และถูกย้ายไปมัตสึชิโระในปี 1622
หอมุมสามจากเจ็ด
เซ็งโงกุ ทาดามาสะ ย้ายจากโคโมโระมาอุเอดะในปี 1622 และเริ่มสร้างปราสาทขึ้นใหม่ในปี 1626 เขาเสียชีวิตในปี 1628 และงานก็จบลงโดยยังไม่เสร็จ ลานชั้นในสุดมีหอมุมเจ็ดหลังและประตูหอสองแห่ง ปัจจุบันเหลือหอมุมสามหลัง ทั้งสามหลังมาจากสมัยตระกูลเซ็งโงกุ
ในปี 1874 ปราสาทอุเอดะถูกขายให้เอกชน และราวปี 1877 หอทุกหลังยกเว้นหอตะวันตกก็ถูกรื้อหรือขายไป สมาคมอนุรักษ์ที่ตั้งขึ้นในปี 1942 ซื้อหอสองหลังที่เคยขายให้ร้านอาหารในโตเกียวกลับคืนมา และในปี 1949 หอทั้งสองถูกสร้างขึ้นใหม่บนที่ตั้งปราสาทเป็นหอใต้และหอเหนือ ประตูระหว่างหอใต้กับหอเหนือสร้างขึ้นใหม่ในปี 1994
เมืองแห่งไหม
การผลิตไข่ไหม การสาวไหม และการทอผ้าไหมที่เรียกว่าอุเอดะสึมุงิ รุ่งเรืองในอุเอดะตั้งแต่สมัยเอโดะ (1603–1868) และหลังปี 1868 อุเอดะก็กลายเป็นเมืองชั้นนำด้านการเลี้ยงไหมและสาวไหมแห่งหนึ่งของจังหวัดนากาโนะ วิทยาลัยการเลี้ยงไหมอุเอดะ ซึ่งก่อตั้งในปี 1910 เป็นสถาบันอุดมศึกษาด้านการเลี้ยงไหมและไหมแห่งแรกของญี่ปุ่น ได้กลายเป็นคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสิ่งทอของมหาวิทยาลัยชินชูในปี 1949 โคโมโระเป็นแหล่งสาวไหมชั้นนำแห่งหนึ่งของจังหวัดตั้งแต่สมัยไทโช (1912–1926) จนถึงช่วงต้นสมัยโชวะ เมืองรอบทะเลสาบซุวะก็เป็นเมืองสาวไหมเช่นกัน
ทางรถไฟข้ามช่องเขา
ทางรถไฟจากนาโอเอ็ตสึเปิดถึงคารุอิซาวะในเดือนธันวาคม 1888 และสถานีโคโมโระก็เปิดในปีนั้น ในเดือนเมษายน 1893 ทางรถไฟระบบฟันเฟืองข้ามช่องเขาอูซุยเชื่อมคารุอิซาวะกับโยโกกาวะ ทำให้เส้นทางระหว่างทาคาซากิกับนาโอเอ็ตสึเชื่อมกันตลอดสาย จนถึงเดือนตุลาคม 1997 รถไฟทุกขบวนที่ข้ามช่องเขาจะหยุดที่โยโกกาวะ ที่ซึ่งโอกิโนยะทำกิจการมาตั้งแต่ปี 1885 และวางขายโทเงะ โนะ คามะเมชิ เอกิเบ็นในหม้อดินเผาของตน เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 1958
วันที่ 1 ตุลาคม 1997 ชินคันเซ็นจากทาคาซากิถึงนากาโนะเปิดให้บริการ โดยมีสถานีที่อุเอดะ ในวันนั้น ทางสายหลักเดิมระยะ 65.1 กิโลเมตรจากคารุอิซาวะผ่านโคโมโระและอุเอดะถึงชิโนโนอิ ถูกโอนไปให้รถไฟชินาโนะ บริษัทที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ในอุเอดะ ส่วนสถานีชินคันเซ็นสำหรับย่านโคโมโระ คือซากุไดระ สร้างขึ้นในเมืองซากุที่อยู่ติดกัน ที่ซากุนี้เอง โอกิโนยะได้เปิดไดรฟ์อินเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 1994 หน้าทางแยกต่างระดับซากุของทางด่วนโจชินเอ็ตสึ
แหล่งอ้างอิง
- Kotobank, "Komoro"
- Kotobank, "Komoro Castle"
- Kotobank, "Kaikoen"
- Kotobank, "Ueda"
- Kotobank, "Ueda Castle"
- Kotobank, "Hokkoku Kaidō"
- Kotobank, "Shimazaki Tōson"
- Kotobank, "Shin-etsu Main Line"
- Kotobank, "Shinano Railway"
- Kotobank, "Tokugawa Hidetada"
- Komoro Tourism Bureau, "History of Komoro Castle"
- Komoro Tourism Bureau, "From Komoro Castle to Kaikoen"
- City of Komoro, "Komoro Castle Sannomon"
- City of Komoro, "Komoro Castle Ōtemon"
- City of Ueda, "History of Ueda Castle"
- Ueda City Multimedia Information Center, "Ueda Castle highlights"
- Shinshu University Faculty of Textile Science and Technology, "History"
- Oginoya, chronology
ที่มาของภาพ (ย่อขนาดเพื่อการแสดงผล):
