แฮชแท็ก
#เอกิเบ็น
-
ดารุมะ เบ็นโตะ เอกิเบ็นของทาคาซากิในตุ๊กตาดารุมะสีแดง
ดารุมะ เบ็นโตะ เอกิเบ็นของสถานีทาคาซากิ มาในภาชนะสีแดงรูปดารุมะที่กลายเป็นกระปุกออมสินได้ มาดูว่าข้างในมีอะไร และทำไมทาคาซากิจึงทำดารุมะ -
กินอาหารบนรถไฟในญี่ปุ่นได้ไหม ชินคันเซ็น รถไฟชานเมือง และจะทำอย่างไรกับกล่อง
การกินที่ที่นั่งเป็นเรื่องปกติบนชินคันเซ็นและรถด่วนพิเศษ และเป็นมารยาทที่ไม่ดีบนรถไฟชานเมือง มาดูว่าที่นั่งมีอะไร บนรถขายอะไร และขยะทิ้งที่ไหน -
ภาชนะของเอกิเบ็น กาบไผ่ กล่องไม้ และหม้อที่เก็บไว้ได้
เอกิเบ็นเคยมาในห่อกาบไผ่ กล่องไม้ไสบาง หม้อเซรามิก พลาสติก และเยื่อกระดาษขึ้นรูป มาดูว่าวัสดุแต่ละอย่างใช้เพราะอะไร และใช้มาตั้งแต่เมื่อไร -
งานเอกิเบ็นแฟร์ เมื่อข้าวกล่องสถานีรถไฟของญี่ปุ่นมาอยู่ที่ห้างสรรพสินค้า
ในงานเอกิเบ็นแฟร์ ห้างสรรพสินค้ารวบรวมข้าวกล่องสถานีรถไฟจากทั่วญี่ปุ่นมาไว้ที่ลานจัดงาน มาดูว่างานนี้เริ่มต้นอย่างไร ในงานมีอะไร และจัดขึ้นเพราะอะไร -
ประวัติเอกิเบ็น 140 ปีของข้าวกล่องสถานีรถไฟญี่ปุ่น
เอกิเบ็นเริ่มต้นในปี 1885 จากข้าวปั้นสองก้อนกับหัวไชเท้าดอง มาดูว่าข้าวกล่องสถานีรถไฟของญี่ปุ่นกลายเป็นอาหารบรรจุกล่อง ผ่านช่วงสงคราม และมีรสชาติประจำถิ่นได้อย่างไร -
เอกินากะ ร้านค้าและโซนอาหารภายในสถานีรถไฟญี่ปุ่น
เอกินากะคือพื้นที่ซื้อของและกินอาหารภายในสถานีรถไฟญี่ปุ่น ด้านในประตูตรวจตั๋ว เริ่มต้นเมื่อไร ขายอะไร เข้าไปได้อย่างไร และเอกิเบ็นอยู่ตรงไหน -
เอกิเบ็นขึ้นชื่อของญี่ปุ่น ข้าวกล่องสถานีรถไฟจากฮอกไกโดถึงคิวชู
อิกาเมชิที่โมริ คามะเมชิที่โยโกกาวะ เบ็นโตะชูไมที่โยโกฮาม่า ซูชิปลาเทราต์ที่โทยามะ มารู้จักเอกิเบ็นประจำถิ่นของญี่ปุ่นและสถานีที่เป็นที่รู้จักคู่กัน -
ฮิปปาริดาโกะ เมชิ เอกิเบ็นข้าวปลาหมึกยักษ์ของอากาชิในหม้อดักปลาหมึกเซรามิก
ฮิปปาริดาโกะ เมชิคือข้าวปลาหมึกยักษ์ที่ขายเป็นเอกิเบ็นในหม้อเซรามิกทรงหม้อดักปลาหมึกยักษ์ มาดูว่าข้างในมีอะไร ทำไมจึงเริ่มในปี 1998 และอากาชิจับปลาหมึกยักษ์อย่างไร -
เอกิเบ็นขายกันอย่างไร ชานชาลา หน้าต่างรถไฟ และห้างสรรพสินค้า
ครั้งหนึ่งคนขายบนชานชาลาส่งเอกิเบ็นผ่านหน้าต่างรถไฟ มาดูว่าการขายข้าวกล่องสถานีรถไฟของญี่ปุ่นย้ายไปสู่ร้านค้า ขบวนรถไฟ และห้างสรรพสินค้าได้อย่างไร -
อิกาเมชิ เอกิเบ็นปลาหมึกยัดไส้ข้าวของสถานีโมริ ฮอกไกโด
อิกาเมชิคือปลาหมึกยัดไส้ข้าวที่เคี่ยวในโชยุรสหวาน มาดูว่าเอกิเบ็นยุคสงครามจากสถานีเล็ก ๆ ในฮอกไกโดกลายเป็นที่รู้จักทั่วญี่ปุ่นได้อย่างไร -
คาเกงามิ กระดาษห่อบนเอกิเบ็น
คาเกงามิคือแผ่นกระดาษพิมพ์ลายที่ผูกไว้บนเอกิเบ็น ข้าวกล่องสถานีรถไฟของญี่ปุ่น มาดูว่าบนกระดาษพิมพ์อะไร ใครเก็บรักษาไว้ และกระดาษห่อของโทเงะ โนะ คามะเมชิเปลี่ยนไปอย่างไรตั้งแต่ปี 1960 -
มาสุ โนะ ซูชิ ซูชิปลาเทราต์อัดของโทยามะในกล่องไม้ทรงกลม
มาสุซูชิคือซูชิปลาเทราต์อัดของโทยามะ ห่อด้วยใบไผ่ซาซะในกล่องไม้ทรงกลม มาดูวิธีทำ เรื่องราวที่กลายเป็นเอกิเบ็นของสถานีโทยามะ และวิธีตัด -
เครื่องเก้าอย่างของโทเงะ โนะ คามะเมชิ
ไก่ รากโกโบ เห็ดชิตาเกะ หน่อไม้ ไข่นกกระทา เกาลัด แอปริคอต ถั่วลันเตา และขิงดองสีแดง มาดูว่าเครื่องแต่ละอย่างของโทเงะ โนะ คามะเมชิเตรียมอย่างไร -
โอกิโนยะ ร้านขายอาหารประจำสถานีผู้ให้กำเนิดโทเงะ โนะ คามะเมชิ
โอกิโนยะขายอาหารให้นักเดินทางรถไฟที่สถานีโยโกกาวะมาตั้งแต่ปี 1885 นี่คือเรื่องราวที่สถานีเล็ก ๆ กลางหุบเขาให้กำเนิดโทเงะ โนะ คามะเมชิ หนึ่งในเอกิเบ็นที่คนรู้จักมากที่สุดของญี่ปุ่น -
ทาจิอูริ คนขายบนชานชาลาที่ขายเอกิเบ็นผ่านหน้าต่างรถไฟ
ทาจิอูริเดินไปตามชานชาลาสถานีของญี่ปุ่นพร้อมกล่องเบ็นโตะที่สะพายจากไหล่ และขายผ่านหน้าต่างรถไฟ มาดูว่าพวกเขาคือใคร และทำไมจึงหายไป -
เอกิเบ็นอุ่นตัวเองได้ ข้าวกล่องสถานีรถไฟที่ร้อนขึ้นเมื่อดึงเชือก
ใต้ถาดของเอกิเบ็นอุ่นตัวเองได้มีปูนขาวดิบกับถุงน้ำ มาดูว่าการดึงเชือกทำให้อาหารร้อนได้อย่างไร ใครเป็นผู้เริ่ม และใช้อย่างไร -
เบ็นโตะชูไม ข้าวกล่องสถานีรถไฟของโยโกฮาม่าจากคิโยเค็น ขายมาตั้งแต่ปี 1954
เบ็นโตะชูไมบรรจุข้าว ขนมจีบชูไมหมูผสมหอยเชลล์ห้าลูก และกับข้าว ลงในกล่องไม้ไสบาง มาดูว่าคิโยเค็นทำให้กลายเป็นเอกิเบ็นของโยโกฮาม่าได้อย่างไร -
โซบะสถานีในญี่ปุ่น เคาน์เตอร์บะหมี่ยืนกินบนชานชาลา
โซบะสถานีคือบะหมี่ในน้ำซุปร้อนหนึ่งชาม ยืนกินที่เคาน์เตอร์ในสถานี มาดูว่าในชามมีอะไร สั่งด้วยตั๋วอย่างไร และเริ่มต้นที่คารุอิซาวะอย่างไร -
ชาบนรถไฟในญี่ปุ่น จากกาน้ำชาดินเผาถึงขวดพลาสติก
ชาที่ขายคู่กับเอกิเบ็นตามสถานีของญี่ปุ่นเคยมาในกาน้ำชาเครื่องปั้นดินเผาใบเล็กที่เรียกว่าคิชะโดบิง มาดูว่าแก้ว โพลีเอทิลีน กระป๋อง และขวด PET เข้ามาแทนที่ได้อย่างไร -
เบ็นโตะคืออะไร ข้าวกล่องญี่ปุ่น จากข้าวปั้นถึงมากุโนอูจิ
เบ็นโตะคืออาหารที่พกไปกินนอกบ้าน มาดูว่าจากข้าวปั้นห่อใบไม้ เบ็นโตะกลายมาเป็นกล่องมากุโนอูจิและโชกาโดอย่างทุกวันนี้ได้อย่างไร