ภาษา

เอกินากะ ร้านค้าและโซนอาหารภายในสถานีรถไฟญี่ปุ่น

ผนังที่มีโลโก้หลากสีเรืองแสงและตัวอักษร GRANSTA TOKYO ข้างจอภาพแนวตั้งสูง และผู้คนที่เดินเข้าไปในโถงทางเดินพื้นไม้

เอกินากะ เขียนว่า 駅ナカ และแปลว่า “ในสถานี” คือพื้นที่เชิงพาณิชย์ภายในสถานีรถไฟญี่ปุ่น ถ้าว่ากันอย่างเคร่งครัดหมายถึงร้านค้าและร้านอาหารที่อยู่ด้านในประตูตรวจตั๋ว และบ่อยครั้งก็รวมร้านที่อยู่นอกประตูไปนิดเดียวหรืออยู่เหนือรางด้วย เอกินากะมีรูปแบบอย่างทุกวันนี้ในปี 2005 เมื่อ JR East เปิดศูนย์การค้าชื่อ ecute ด้านในประตูตรวจตั๋วของสถานีโอมิยะ และเป็นที่ที่นักเดินทางแวะซื้อเอกิเบ็น ข้าวกล่องสถานีรถไฟ ก่อนขึ้นรถ

Kiosk ร้านบะหมี่ และเอกิเบ็น

สถานีมีคนขายของมานานก่อนจะมีศูนย์การค้า โอกิโนยะเริ่มค้าขายภายในสถานีโยโกกาวะเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 1885 โดยขายข้าวปั้นเป็นเอกิเบ็น

สมาคมสงเคราะห์การรถไฟก่อตั้งเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 1932 เพื่อช่วยเหลือพนักงานรถไฟที่ออกจากงานหลังบาดเจ็บในหน้าที่ และครอบครัวของผู้ที่เสียชีวิตในหน้าที่ การรถไฟของรัฐมองว่าร้านค้าในสถานีเป็นหนทางของการช่วยเหลือนั้น และสมาคมก็เปิดร้านชุดแรกสิบจุดในสถานีโตเกียวและสถานีอุเอโนะเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1932 ในปี 1973 สมาคมตั้งชื่อร้านเหล่านี้ว่า Kiosk ซึ่งตอนนั้นมีอยู่ 4,279 ร้านใน 1,819 สถานี สมาคมไม่ขายอาหารประเภทข้าว ซึ่งยังคงเป็นของผู้ผลิตเอกิเบ็น สิ่งที่สถานีมักมีอยู่ข้างในก็คือ Kiosk กับร้านโซบะยืนกิน

2005: จากที่ผ่านทางสู่ที่ชุมนุม

บริษัทรถไฟหันมาสนใจสถานีของตนเมื่อรายได้ค่าโดยสารหยุดเติบโต ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นเพราะประชากรวัยทำงานลดลง JR East ได้รายได้จากการดำเนินงานเกือบร้อยละ 70 มาจากรถไฟนับตั้งแต่ก่อตั้งในปี 1987 แผนระยะกลางของบริษัทในปี 2000 ยกโครงการชื่อ Station Renaissance เป็นเสาหลักหนึ่ง ภายใต้คำขวัญ “จากสถานีที่ผ่านไป สู่สถานีที่ผู้คนมารวมกัน” เหตุผลคือ ย่านซื้อของที่น่าดึงดูดภายในสถานีจะทำให้คนตั้งใจมาที่สถานี

ecute แห่งแรก คือ ecute โอมิยะ เปิดด้านในประตูตรวจตั๋วของสถานีโอมิยะในไซตามะเมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2005 และ ecute ชินางาวะตามมาในโตเกียวเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ผู้โดยสารที่ขึ้นบันไดเลื่อนมาจากชานชาลาได้พบศูนย์การค้าแผ่กว้างอยู่ทั่วโถงทางเดิน และยอดขายก็เกินเป้าที่ตั้งไว้แต่แรกตั้งแต่ปีแรก

โถงทางเดินของสถานีที่มีป้ายบอกเวลารถออกอยู่เหนือศีรษะและมีตัวอักษร ecute Ōmiya บนผนัง มีผู้คนเดินผ่าน
ecute โอมิยะบนโถงทางเดินของสถานีโอมิยะ ปี 2010

โตเกียวเมโทรก็เปิด Echika โอโมเตะซันโดในปี 2005 เช่นกัน เดือนตุลาคม 2007 มี ecute ทาจิกาวะ พื้นที่ราว 11,500 ตารางเมตร และในวันที่ 25 ตุลาคม มี GranSta ในสถานีโตเกียว ส่วน Eki Marché โอซาก้า พื้นที่ราว 4,500 ตารางเมตร เปิดในสถานี JR โอซาก้าในเดือนตุลาคม 2012

สำมะโนการค้าของญี่ปุ่นปี 2007 ระบุว่ายอดขายต่อปีของกิจการที่อยู่ด้านในประตูตรวจตั๋วอยู่ที่ราว 233,000 ล้านเยน หรือราว 5.05 ล้านเยนต่อพื้นที่ขายหนึ่งตารางเมตร เกือบแปดเท่าของค่าเฉลี่ยค้าปลีก

ข้างในมีอะไร

เอกินากะจำนวนมากจัดผังแบบศูนย์การค้า ผู้เช่ามีทั้งร้านสะดวกซื้อ ร้านอาหาร ร้านขนม ร้านกับข้าวสำเร็จรูป ร้านหนังสือ ร้านตัดผม และร้านนวด และ ecute ทาจิกาวะมีสถานรับเลี้ยงเด็ก

การบริการออกแบบมาเพื่อความเร็ว ที่ ecute การห่อแบบกะทัดรัดเข้ามาแทนการห่ออย่างประณีต และราคาถูกปัดเศษเพื่อไม่ต้องรับจ่ายเหรียญหนึ่งเยน และร้านในเอกินากะที่รับเงินอิเล็กทรอนิกส์ในบัตร IC สำหรับการเดินทางก็มีมากขึ้นเรื่อย ๆ

อาคารสถานีและเดปาจิกะ

เพื่อนบ้านของเอกินากะสองอย่างอยู่นอกประตูตรวจตั๋ว “เอกิบิรุ” หรืออาคารสถานี คืออาคารที่ส่วนหนึ่งใช้เป็นสถานี และอีกส่วนใช้เป็นห้างสรรพสินค้าหรือย่านร้านค้า หลายแห่งสร้างขึ้นภายใต้ระบบหลังสงคราม ที่นักลงทุนเอกชนออกเงินช่วยสร้างสถานีของการรถไฟแห่งชาติ แลกกับพื้นที่ในสถานีในฐานะผู้เช่า สถานีแห่งแรกที่สร้างแบบนี้คือโทโยฮาชิบนสายหลักโทไกโด ซึ่งสร้างเสร็จในปี 1950

“เดปาจิกะ” คือชั้นอาหารในชั้นใต้ดินของห้างสรรพสินค้า ขายกับข้าวสำเร็จรูป เบ็นโตะ ขนม และเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เดปาจิกะมักเชื่อมกับสถานีรถไฟ และห้างไดมารุข้างสถานีโตเกียวก็มีเดปาจิกะ ใครก็เดินเข้าอาคารสถานีหรือเดปาจิกะได้โดยไม่ต้องมีตั๋ว ส่วนเอกินากะในความหมายที่เคร่งครัดอยู่หลังประตูตรวจตั๋ว

เข้าไปโดยไม่ได้จะขึ้นรถไฟ

ผู้โดยสารที่ผ่านประตูตรวจตั๋วด้วยตั๋วที่ใช้ได้ก็อยู่ข้างในแล้ว สำหรับคนอื่น ๆ มี “นิวโจเก็ง” หรือตั๋วชานชาลา JR Hokkaido แจ้งลูกค้าว่าการผ่านประตูตรวจตั๋วเพื่อจุดประสงค์อื่นนอกจากการโดยสารต้องใช้ตั๋วนี้ ตั๋วชานชาลาใช้ขึ้นรถไฟไม่ได้ และที่ทุกสถานีของ JR Hokkaido JR East JR Central JR West และ JR Kyushu ตั๋วนี้ใช้ได้สองชั่วโมงนับจากเวลาที่ขาย วันที่ 13 มีนาคม 2021 JR East เริ่มให้ใช้ Suica หรือบัตร IC สำหรับการเดินทางใบอื่นแทนตั๋วชานชาลาได้ คือแตะบัตรเข้า แล้วแตะบัตรออกที่สถานีเดิมภายในสองชั่วโมง

ศูนย์การค้าบางแห่งคร่อมประตูตรวจตั๋ว GranSta โตเกียวเปิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2020 ด้วยร้านใหม่ 66 ร้านเคียงกับร้านเดิม 87 ร้าน บนพื้นที่ราว 11,300 ตารางเมตรของชั้นหนึ่งและชั้นใต้ดินชั้นหนึ่งของสถานีโตเกียว ทำให้เป็นศูนย์การค้าเอกินากะที่ใหญ่ที่สุดของ JR East และมีโซนทั้งด้านในและด้านนอกประตูตรวจตั๋ว

เอกิเบ็นในเอกินากะ

เอกิเบ็นยะ มัตสึริ ร้านที่ขายเอกิเบ็นโดยเฉพาะ เปิดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 2012 บนทางเดินกลางด้านในประตูตรวจตั๋วของสถานีโตเกียว ร้านก่อนหน้านี้เป็นร้านอาหารที่จัดงานเอกิเบ็นแฟร์ทุกเดือนเมษายนและตุลาคม งานนี้กลายเป็นงานรายเดือน และร้านก็เปิดขึ้นจากแนวคิดที่จะจัดงานเอกิเบ็นแฟร์ทุกวัน ในปี 2022 ร้านมีเอกิเบ็น 150 ถึง 170 ชนิดบนชั้นวาง ตั้งแต่ฮอกไกโดถึงคาโงชิมะ และมากกว่า 300 ชนิดตลอดทั้งปี บางชนิดส่งมาจากผู้ผลิตตอนดึก บางชนิดขนทางเครื่องบินมาที่สนามบินฮาเนดะแล้วขับรถมาส่งแต่เช้าตรู่ และบางชนิดมาถึงด้วยชินคันเซ็นในตอนกลางวัน

หน้าร้านที่มีป้ายไฟเขียนว่า 駅弁屋 祭 อยู่เหนือแผ่นป้ายสีเหลืองที่เขียนว่า 入口 (ทางเข้า) และ 出口 (ทางออก) และมีโคมกระดาษเรียงเป็นแถว
เอกิเบ็นยะ มัตสึริในสถานีโตเกียว ปี 2024

โทเงะ โนะ คามะเมชิ เอกิเบ็นในหม้อดินเผาของโอกิโนยะ ซึ่งขายครั้งแรกที่สถานีโยโกกาวะเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 1958 ก็เป็นหนึ่งในเอกิเบ็นเหล่านั้น ผู้จัดการร้านกล่าวในปี 2022 ว่าโทเงะ โนะ คามะเมชิส่วนใหญ่ถูกนำขึ้นวางบนชั้นก่อนเที่ยง และลูกค้าบางคนก็กะเวลากับชั้นวางแล้วมารอ

บนโทไกโดชินคันเซ็น JR Central ยุติการขายด้วยรถเข็นบนขบวนโนโซมิและฮิการิเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 2023 และเหตุผลหนึ่งที่บริษัทให้ไว้คือร้านรอบสถานีมีสินค้าให้เลือกดีขึ้น

แหล่งอ้างอิง

ที่มาของภาพ (ย่อขนาดเพื่อการแสดงผล):

กองบรรณาธิการโอกิโนยะ

โทเงะ โนะ คามะเมชิ

กองบรรณาธิการโอกิโนยะ

แนะนำโทเงะ โนะ คามะเมชิ ภาชนะที่ใส่ และวัฒนธรรมอาหารญี่ปุ่น โดยอ้างอิงข้อมูลทางการของโอกิโนยะ