ภาษา

งานเอกิเบ็นแฟร์ เมื่อข้าวกล่องสถานีรถไฟของญี่ปุ่นมาอยู่ที่ห้างสรรพสินค้า

อาคารห้างสรรพสินค้าที่มีโลโก้ Keio บนดาดฟ้า และมีป้ายผ้าสีแดงผืนยาวห้อยลงมาตามผนังด้านหน้า

งานเอกิเบ็นแฟร์ (“เอกิเบ็น ไทไก”) คืองานที่ห้างสรรพสินค้าของญี่ปุ่นรวบรวมเอกิเบ็น เบ็นโตะที่ขายตามสถานีรถไฟ จากทั่วประเทศมาขายที่ลานจัดงานของห้างเป็นเวลาหนึ่งถึงสามสัปดาห์ งานเอกิเบ็นแฟร์ระดับประเทศครั้งแรกจัดขึ้นที่ห้างทาคาชิมายะในโอซาก้าในเดือนกุมภาพันธ์ 1958 ส่วนงานที่ห้างสรรพสินค้าเคโอในชินจูกุ โตเกียว ซึ่งจัดทุกปีมาตั้งแต่ปี 1966 รวบรวมเอกิเบ็นได้กว่า 380 ชนิดในเดือนมกราคม 2026

จากโอซาก้าในปี 1958

ตอนที่งานที่โอซาก้าเปิดขึ้น เอกิเบ็นที่ตั้งชื่อตามของขึ้นชื่อประจำถิ่น ทำนอง “ข้าวอย่างนั้นอย่างนี้” หรือ “ซูชิอย่างนั้นอย่างนี้” ปรากฏตามสถานีทั่วญี่ปุ่นมาตั้งแต่ราวปี 1955แล้ว โทเงะ โนะ คามะเมชิวางขายที่สถานีโยโกกาวะในเดือนเดียวกับงานนั้น จากนั้นงานเอกิเบ็นแฟร์ก็แพร่ไปยังห้างสรรพสินค้าและซูเปอร์มาร์เก็ตทั่วประเทศ และโอกิโนยะนำโทเงะ โนะ คามะเมชิไปร่วมงานที่ห้างทาคาชิมายะในโยโกฮาม่าเมื่อปี 1961 สามปีหลังวางขาย

ห้างสรรพสินค้ามีรูปแบบสำหรับงานลักษณะนี้อยู่แล้ว “บุสซันเต็น” คืองานแสดงและขายอาหารขึ้นชื่อกับงานหัตถกรรมของภูมิภาคหนึ่ง และในปี 1951 ห้างทาคาชิมายะจัดงานฮอกไกโดแฟร์ซึ่งฮอกไกโดเป็นผู้จัดเอง นับเป็นครั้งแรกของงานแบบนี้ที่ห้างสรรพสินค้า ห้างเคโอนับงานเอกิเบ็นแฟร์เป็นหนึ่งในบุสซันเต็นของตน และในกลุ่มนั้นงานนี้อยู่ในระดับใหญ่ที่สุดทั้งด้านขนาดและยอดขาย

ทำไมข้าวกล่องสถานีจึงออกจากสถานี

สำหรับผู้ผลิตเอกิเบ็น เดือนมกราคมและกุมภาพันธ์เป็นช่วงที่ยอดขายลำบากที่สุดของปี เพราะเป็นช่วงนอกฤดูท่องเที่ยวและคนเดินทางน้อยลง งานเอกิเบ็นแฟร์จัดขึ้นในสองเดือนนี้ และผู้ผลิตจะส่งเอกิเบ็นไปที่ห้าง หรือไม่ก็ไปทำและขายด้วยตัวเองที่นั่น

ห้างเคโอบอกว่าอยากให้งานของตนเป็นแรงกระตุ้นให้ผู้มาเยือนไปกินเอกิเบ็นในที่ที่ขายจริง เอกิเบ็นที่คิดขึ้นเพื่องานแฟร์ก็อาจอยู่ต่อได้หลังงานจบ ทาราบะซูชิ ซูชิปูคิงแครบจากสถานีคุชิโระในฮอกไกโด เป็นของใหม่ตอนที่ปรากฏในงานของเคโอเมื่อปี 1999 และต่อมากลายเป็นสินค้าขายดียาวนาน

ทำในงาน หรือส่งมาจากสถานี

เอกิเบ็นมาถึงงานได้สองทาง แบบ “จิตสึเอ็น ฮัมไบ” หรือการขายแบบสาธิต ผู้ผลิตจะปรุงในบูธกระจกภายในงานและขายเอกิเบ็นที่ทำเสร็จใหม่ ๆ ส่วน “ยูโซเอกิเบ็น” หรือเอกิเบ็นขนส่ง ทำในถิ่นของตนแล้วขนมาด้วยชินคันเซ็น เครื่องบิน หรือรถบรรทุก จำนวนมีจำกัด และเมื่อขายหมดแล้ววันนั้นก็ไม่มีอีก ในฤดูหนาว หิมะตกหนักอาจทำให้มาช้าหรือมาไม่ถึง ในงานของเคโอปี 1998 หิมะทำให้การขนส่งหยุดชะงัก ทั้งวัตถุดิบสำหรับบูธและเอกิเบ็นขนส่งมาไม่ถึง

การจะปรุงในงาน ผู้ผลิตต้องจัดการเรื่องวัตถุดิบ พนักงาน และสุขอนามัยภายในห้างให้ได้ และคำขอจากห้างก็มักไม่เป็นผล ห้างเคโอเจรจาอยู่หลายปีกว่าอานาโงะเมชิ ข้าวหน้าปลาไหลทะเลของสถานีมิยาจิมางูจิ จังหวัดฮิโรชิมะ จะได้ปรุงในงานเป็นครั้งแรกในปี 2015

โคชิเอ็งของเอกิเบ็น

งานที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในปัจจุบันคืองานที่ห้างสรรพสินค้าเคโอในชินจูกุ ภาพถ่ายบนสุดของหน้านี้คือห้างนี้ในเดือนมกราคม 2017 มีป้ายผ้าสีแดงของงานครั้งที่ 52 อยู่ทางซ้ายของผนังด้านหน้า ห้างเปิดเต็มรูปแบบในเดือนพฤศจิกายน 1964 และจัดงานเอกิเบ็นแฟร์ครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ 1966 งานครั้งนั้นจัดเก้าวันและมีเบ็นโตะราว 30 ชนิด ยอดขายสูงสุดเป็นของซูชิปูจากสถานีทตโตริ งานนี้จัดทุกปีนับแต่นั้น ในงานครั้งที่ 61 เมื่อเดือนมกราคม 2026 ผู้ผลิต 41 รายปรุงในงานตลอด 16 วัน และมีร้านราว 70 ร้านขายอาหารประจำถิ่นอื่น ๆ งานนี้ได้ชื่อเรียกว่า “โคชิเอ็งของเอกิเบ็น” ตามชื่อสนามที่ใช้แข่งขันเบสบอลมัธยมปลายระดับประเทศของญี่ปุ่น

ในปี 1997 ห้างเคโอนำเอกิเบ็นที่หายไปพร้อมกับสถานีเมื่อเส้นทางปิดตัวลงกลับมาเป็นครั้งแรก นั่นคือยามาเบะซูชิจากสถานีคามิโอกปเปะบนสายหลักนาโยโระเดิมในฮอกไกโด ชุด “ประชัน” เริ่มในปี 1998 โดยนำเอกิเบ็นจากต่างภูมิภาคที่ใช้วัตถุดิบเดียวกันมาวางเคียงกัน ปีแรกเป็นปลาเทราต์ ปี 1999 เป็นปูจากตะวันออกและตะวันตก ปี 2000 เป็นเนื้อโยเนซาวะกับเนื้อทาจิมะ แนวคิดนี้มาจากรายการแข่งขันทำอาหารที่นิยมทางโทรทัศน์ในเวลานั้น และมีจุดประสงค์ให้ผู้มาเยือนได้ชิมว่าวัตถุดิบและวิธีปรุงต่างกันอย่างไรในแต่ละที่

เอกิเบ็นจากต่างประเทศก็เคยขายเช่นกัน เมื่อมีเบ็นโตะของการรถไฟไต้หวันมาขายในปี 2003 มีคนต่อแถว 1,200 คนก่อนห้างเปิด และเบ็นโตะนี้กลับมาอีกครั้งในปี 2016

ภาชนะกระดาษทรงกลมที่พิมพ์คำว่า 台鐵便當 ข้างในมีข้าวโปะด้วยหมูซี่โครงหนึ่งชิ้น ไข่พะโล้ ของทอดชิ้นแบน ผักใบเขียวสับ และผักดองสีเหลือง
เบ็นโตะหมูซี่โครงของการรถไฟไต้หวัน ขายที่ห้างสรรพสินค้าเคโอในชินจูกุ เดือนมกราคม 2016

งานนี้จัดอันดับเอกิเบ็นที่ปรุงในงานตามจำนวนที่ขายได้ อิกาเมชิของสถานีโมริในฮอกไกโด ซึ่งเป็นปลาหมึกยัดไส้ข้าวที่เคี่ยวในโชยุรสหวาน ได้อันดับหนึ่งติดต่อกันเป็นงานครั้งที่ 50 ในปี 2020 ห้างเคโอจึงยกให้อยู่ในหอเกียรติยศ และนับแต่นั้นก็ไม่นำมาจัดในสิบอันดับแรก

โอซาก้าและคูมาโมโตะ

ที่โอซาก้า ห้างสรรพสินค้าฮันชินในอูเมดะจัดงานเอกิเบ็นแฟร์ครั้งแรกในปี 2001 และเดือนกุมภาพันธ์ 2026 เป็นครั้งที่ 25 ใบปลิวยุคแรกโฆษณาว่ามี 140 ชนิดจาก 55 สถานี ส่วนงานปี 2026 มี 309 ชนิด ในงานมีพื้นที่ยืนกินให้ผู้มาเยือนกินเอกิเบ็นที่เพิ่งซื้อ โดยมีซุ้มขายเบียร์และสาเกอยู่ใกล้ ๆ ที่คูมาโมโตะ ห้างสรรพสินค้าสึรุยะจัดงานครั้งที่ 63 ในเดือนมกราคม 2026 ในปี 2018 งานทั้งสามแห่ง คือเคโอ ฮันชิน และสึรุยะ ร่วมกันกำกับดูแลการทำเอกิเบ็นเนื้อวัวชนิดใหม่

โทเงะ โนะ คามะเมชิในงานแฟร์

ที่ห้างเคโอ โทเงะ โนะ คามะเมชิเป็นเอกิเบ็นขนส่งมานานหลายปี เพราะชินจูกุอยู่ใกล้จังหวัดกุนมะ และห้างเคโอเรียกโทเงะ โนะ คามะเมชิว่าแชมป์ของประเภทนั้น คามะเมชิที่ส่งมามีเวลาควรบริโภคก่อนถึง 15.00 น. และการขายสิ้นสุดก่อนหน้านั้นสองชั่วโมง คือ 13.00 น. สำหรับงานครั้งที่ 50 ในปี 2015 ห้างเคโอให้โอกิโนยะใช้ครัวของเบียร์การ์เดนบนดาดฟ้าแต่เพียงผู้เดียว ซึ่งตามปกติครัวนี้เปิดใช้เฉพาะฤดูร้อน เมื่อเตรียมภายในห้าง คามะเมชิก็ขายได้จนถึงเวลาปิดห้าง ขายได้กว่า 20,000 ชุด และในการนับจำนวนเอกิเบ็นที่ทำในงาน ได้อันดับสองรองจากอิกาเมชิ

หม้อโทเงะ โนะ คามะเมชิที่มีอาหารอยู่เต็ม วางบนโต๊ะไม้ ข้าง ๆ มีฝาเซรามิกแบน ภาชนะใส่ผักดองใบเล็ก และซองตะเกียบ
โทเงะ โนะ คามะเมชิ

ในงานครั้งที่ 61 เมื่อปี 2026 โทเงะ โนะ คามะเมชิรุ่นฉลองครบรอบ 140 ปีของโอกิโนยะอยู่ในกลุ่มเอกิเบ็นขนส่ง และขายหมดทุกวัน

โอกิโนยะยังนำโทเงะ โนะ คามะเมชิไปต่างประเทศด้วย ในเดือนพฤศจิกายน 2004 โอกิโนยะเข้าร่วมงานแฟร์เอกิเบ็นขึ้นชื่อของญี่ปุ่นที่จัดในแคลิฟอร์เนีย ซึ่งเป็นครั้งแรกที่โทเงะ โนะ คามะเมชิทำและขายนอกญี่ปุ่น โดย 2,000 ชุดขายหมดในสี่วัน ส่วนในญี่ปุ่น โอกิโนยะแจ้งงานเอกิเบ็นแฟร์ที่จะไปร่วมไว้บนเว็บไซต์ ในนั้นมีงานที่ซูเปอร์มาร์เก็ตด้วย และบางงานคามะเมชิจะมาในภาชนะเยื่อกระดาษขึ้นรูปแทนหม้อเซรามิก

แหล่งอ้างอิง

ที่มาของภาพ (ย่อขนาดเพื่อการแสดงผล):

กองบรรณาธิการโอกิโนยะ

โทเงะ โนะ คามะเมชิ

กองบรรณาธิการโอกิโนยะ

แนะนำโทเงะ โนะ คามะเมชิ ภาชนะที่ใส่ และวัฒนธรรมอาหารญี่ปุ่น โดยอ้างอิงข้อมูลทางการของโอกิโนยะ