ลิงที่นั่งแช่น้ำพุร้อนที่จิโงกุดานิ ทางเหนือของจังหวัดนากาโนะ คือลิงแสมญี่ปุ่นในธรรมชาติ พวกมันลงน้ำเพื่อให้ร่างกายอบอุ่นในหุบเขาที่อุณหภูมิฤดูหนาวลดต่ำกว่าลบ 10 องศาเซลเซียส พฤติกรรมนี้เริ่มขึ้นในปี 1963 เมื่อมีคนเห็นลิงตัวเมียวัยเยาว์ตัวหนึ่งอยู่ในบ่อกลางแจ้งของเรียวกังในหุบเขา ลิงตัวอื่นทำตาม และฝูงก็ส่งต่อพฤติกรรมนี้จากรุ่นสู่รุ่น
หุบเขาที่ความสูง 850 เมตร
จิโงกุดานิอยู่ในหุบผาของแม่น้ำโยโกยุ ซึ่งมีต้นน้ำที่ชิงะโคเง็น ที่ราบสูงใจกลางอุทยานแห่งชาติโจชินเอ็ตสึโคเง็น หุบเขานี้อยู่ในเมืองยามาโนะอุจิ สูงจากระดับน้ำทะเล 850 เมตร หิมะปกคลุมจิโงกุดานิเกือบหนึ่งในสามของปี และในสัปดาห์ที่หนาวที่สุดของเดือนมกราคมและกุมภาพันธ์ หิมะสะสมลึกกว่าหนึ่งเมตร ในฤดูหนาวแสงแดดส่องไม่ถึงก้นหุบเขา
หน้าผาสูงชันโอบหุบเขาไว้ และน้ำพุร้อนก็พ่นไอน้ำขึ้นไม่ขาดสาย ผู้คนจึงเรียกที่นี่ว่าจิโงกุดานิ หรือ "หุบเขานรก" น้ำพุร้อนพุ่ง "ชิบุ โนะ จิโงกุดานิ ฟุนเซ็น" พ่นน้ำร้อนและไอน้ำขึ้นสู่อากาศทั้งวันทั้งคืน และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์ทางธรรมชาติของชาติเมื่อวันที่ 8 เมษายน 1927
ลิงที่อยู่เหนือสุด
ลิงแสมญี่ปุ่น Macaca fuscata พบได้เฉพาะในญี่ปุ่น และเป็นลิงชนิดเดียวที่อาศัยอยู่ที่นั่น ลิงแสมญี่ปุ่นกระจายพันธุ์ตั้งแต่คาบสมุทรชิโมกิตะในจังหวัดอาโอโมริ ที่ปลายเหนือของเกาะฮอนชู ลงไปถึงเกาะยากุชิมะทางใต้ พวกมันอาศัยอยู่ทางเหนือกว่าไพรเมตชนิดอื่นใดยกเว้นมนุษย์ และนอกญี่ปุ่นเป็นที่รู้จักในชื่อลิงหิมะ
ตัวผู้ที่โตเต็มวัยยาว 50 ถึง 60 เซนติเมตรจากหัวถึงก้น หนัก 10 ถึง 15 กิโลกรัม ส่วนตัวเมียตัวเล็กกว่า หางยาวราว 10 เซนติเมตร หน้าและก้นเป็นสีแดง และแดงเข้มขึ้นในฤดูผสมพันธุ์ช่วงฤดูใบไม้ร่วงถึงฤดูหนาว ในฤดูร้อนขนจะผลัดเป็นขนสั้นเป็นมันเงา แล้วงอกยาวขึ้นอีกครั้งเมื่อถึงฤดูหนาว
ฝูงหนึ่งประกอบด้วยตัวผู้ที่โตเต็มวัยหลายตัว ตัวเมียที่โตเต็มวัยจำนวนสองถึงสามเท่าของตัวผู้ และลูก ๆ ของพวกมัน ตัวเมียใช้ชีวิตทั้งชีวิตในฝูงที่ตนเกิด ส่วนตัวผู้จะออกจากฝูงก่อนโตเต็มที่ ในฤดูหนาว ลิงแห่งจิโงกุดานิแทบไม่มีอะไรกินนอกจากเปลือกไม้และตาไม้ฤดูหนาว และพวกมันเบียดตัวกันสู้ความหนาว
ลิงสาวตัวหนึ่งในปี 1963
จิโงกุดานิยาเอ็นโคเอ็น สวนที่ใช้อาหารล่อลิงในธรรมชาติมาเพื่อให้ใครก็ได้ดูพวกมันในระยะใกล้ เปิดในปี 1964 ไม่มีรั้วหรือกรงกั้นระหว่างลิงกับผู้มาเยือน
ลิงแห่งจิโงกุดานิไม่ได้แช่น้ำพุร้อนมาแต่แรก ในวันที่หิมะตกวันหนึ่งของปี 1963 มีคนเห็นลิงตัวเมียวัยเยาว์ตัวหนึ่งอยู่ในบ่อกลางแจ้งของโคราคุกัง เรียวกังแห่งเดียวของจิโงกุดานิออนเซ็น ซึ่งเป็นที่ให้อาหารลิงอยู่ในขณะนั้น ลิงวัยเยาว์ตัวอื่นทำตามเธอ แล้วสมาชิกตัวอื่นในฝูงก็ตามมา
ลิงในบ่อที่คนใช้อาบเป็นปัญหาด้านสุขอนามัย จึงมีการสร้างบ่อกลางแจ้งสำหรับลิงโดยเฉพาะขึ้นในสวน ถึงปี 2003 ตัวเมียหนึ่งในสามของฝูงแช่น้ำพุร้อนเป็นประจำ ตัวผู้ที่โตเต็มวัยไม่ค่อยลงน้ำ การแช่น้ำพุร้อนพบได้เฉพาะในลิงแห่งจิโงกุดานิเท่านั้น
เฉพาะเมื่ออากาศหนาว
ลิงแช่น้ำพุร้อนตั้งแต่ราวเดือนธันวาคมถึงมีนาคม ในช่วงร้อนจัดของฤดูร้อนและเมื่ออากาศอบอุ่น พวกมันไม่จำเป็นต้องแช่และไม่ลงน้ำ ในวันหนาวที่หิมะตกหนัก ลิงลงน้ำมากขึ้น และบางตัวแช่อยู่หลายชั่วโมง หลับตาสัปหงก ลิงบางตัวไม่ชอบน้ำพุร้อน ไม่มีตัวไหนล้างตัวในบ่อ
ลิงที่ขึ้นจากบ่อในฤดูหนาวไม่หนาวสั่นจนป่วย สัตว์ที่มีขนปกคลุมมีต่อมเหงื่อน้อยและเหงื่อออกน้อย อุณหภูมิร่างกายจึงไม่เปลี่ยนอย่างรวดเร็ว หลอดเลือดฝอยที่ปลายแขนขาของลิงแสมยังหดตัวในความหนาวเพื่อเก็บความร้อนในร่างกายไว้ ลิงแสมจึงใช้ชีวิตเท้าเปล่าบนหิมะได้โดยไม่เป็นแผลจากความเย็นจัด
สิ่งที่การศึกษาฮอร์โมนพบ
ที่ว่าลิงแช่น้ำพุร้อนเพื่อให้ร่างกายอบอุ่นนั้น เป็นเพียงการคาดเดามานานโดยไม่มีข้อมูลทางสรีรวิทยารองรับ ทีมที่นำโดยนักวิจัยของสถาบันวิจัยไพรเมต มหาวิทยาลัยเกียวโต ทดสอบการคาดเดานี้ที่จิโงกุดานิ และตีพิมพ์ผลในวารสาร Primates เมื่อวันที่ 3 เมษายน 2018 นักวิจัยศึกษาตัวเมียที่โตเต็มวัย 12 ตัว ตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน และตุลาคมถึงธันวาคม พวกเขาจับเวลาที่ตัวเมียแต่ละตัวอยู่ในบ่อ และวัดสารที่ได้จากการสลายของกลูโคคอร์ติคอยด์ ซึ่งเป็นฮอร์โมนความเครียด ในมูลของลิง
ตัวเมียแช่น้ำพุร้อนบ่อยกว่าในฤดูหนาวเมื่อเทียบกับฤดูใบไม้ผลิ และบ่อยที่สุดในช่วงที่หนาวที่สุด ในฤดูหนาว ระดับฮอร์โมนในสัปดาห์ที่พบการแช่น้ำต่ำกว่าในสัปดาห์ที่ไม่พบ ส่วนในฤดูใบไม้ผลิไม่มีความแตกต่าง ตัวเมียลำดับชั้นสูงอยู่ในบ่อนานกว่าตัวเมียลำดับชั้นต่ำ ผู้มาเยือนจิโงกุดานิมีเฉลี่ยราววันละ 500 คน และทีมวิจัยพบว่าผู้มาเยือนไม่ได้ทำให้ฮอร์โมนความเครียดของลิงสูงขึ้น
ปกนิตยสารกับโอลิมปิก
ในปี 1970 ลิงแช่น้ำพุร้อนแห่งจิโงกุดานิขึ้นปกนิตยสาร Life ของอเมริกา ระหว่างโอลิมปิกฤดูหนาวที่จัดที่นากาโนะในปี 1998 นักกีฬา เจ้าหน้าที่ และผู้สื่อข่าวจากทั่วโลกมาเยือนจิโงกุดานิเป็นจำนวนมาก และลิงแช่น้ำพุร้อนก็เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางทั่วโลก
ผู้มาเยือนสวนห้ามให้อาหารลิง ห้ามจับ และห้ามจ้องตาลิงในระยะใกล้ ซึ่งในหมู่ลิงแสมเป็นสัญญาณของความเป็นศัตรู
ชิบุและยุดานากะ ใต้หุบเขา
ปลายน้ำจากจิโงกุดานิ เมืองยามาโนะอุจิมีน้ำพุร้อนชิบุและยุดานากะ ว่ากันว่าชิบุถูกค้นพบโดยพระเกียวกิระหว่างปี 724 ถึง 729 และมีโรงอาบน้ำสาธารณะเก้าแห่ง ยุดานากะตั้งอยู่บนถนนเก่าที่ข้ามชิงะโคเง็นไปยังคูซัตสึออนเซ็นในจังหวัดกุนมะ
รถไฟฟ้านากาโนะ ซึ่งวิ่งจากนากาโนะ เมืองที่เติบโตขึ้นหน้าประตูวัดเซ็นโคจิ มาถึงยุดานากะในปี 1927 ชินคันเซ็นจากโตเกียวถึงนากาโนะเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 1997 ทันโอลิมปิกเดือนกุมภาพันธ์ 1998 ในวันนั้น โทเงะ โนะ คามะเมชิ เอกิเบ็น (เบ็นโตะสถานีรถไฟ) ในหม้อดินเผาที่โอกิโนยะขายมาตั้งแต่ปี 1958 ที่สถานีโยโกกาวะ ตีนช่องเขาอูซุย เริ่มวางขายบนชินคันเซ็นระหว่างทาคาซากิกับคารุอิซาวะ
แหล่งอ้างอิง
- Jigokudani Yaen-Koen, "About Jigokudani Yaen-Koen"
- Jigokudani Yaen-Koen, "Learn about the monkeys"
- Jigokudani Yaen-Koen, "Monkeys that bathe in the hot spring"
- Jigokudani Yaen-Koen, "A year at the park"
- Jigokudani Yaen-Koen, "Rules for visitors"
- Kyoto University, "Japanese macaques of Jigokudani relieve stress by bathing in hot springs" (April 4, 2018)
- Takeshita, Bercovitch, Kinoshita and Huffman, "Beneficial effect of hot spring bathing on stress levels in Japanese macaques," Primates 59, 215–225 (2018)
- Agency for Cultural Affairs, database of nationally designated cultural properties, "Shibu no Jigokudani Funsen"
- Kotobank, "Nihonzaru" (Japanese macaque)
- Kotobank, "Jigokudani Onsen"
- Kotobank, "Shibu Onsen"
- Kotobank, "Yudanaka Onsen"
- Kotobank, "Shiga Kōgen"
- Oginoya, chronology
ที่มาของภาพ (ย่อขนาดเพื่อการแสดงผล):
