---
title: "ใต้ทางรถไฟในโตเกียว: ซุ้มโค้งอิฐของยูรากุโจและคันดะ"
description: "ทำไมร้านอาหารและร้านค้าจึงอยู่เต็มพื้นที่ใต้ทางรถไฟที่ยูรากุโจและคันดะ เรื่องของสะพานรถไฟยกระดับอิฐที่มีเบอร์ลินเป็นต้นแบบและสร้างเสร็จในปี 1910 กับสถานีที่ปิดไปในปี 1943"
url: https://kama-meshi.com/th/articles/yurakucho-kanda
language: th
published: 2026-11-11
category: "จุดหมายปลายทางในญี่ปุ่น › โตเกียว"
tags: ["โตเกียว", "ประวัติรถไฟ"]
author: "กองบรรณาธิการโอกิโนยะ"
publisher: "Oginoya Co., Ltd."
translations:
  en: https://kama-meshi.com/en/articles/yurakucho-kanda
  zh-TW: https://kama-meshi.com/zh-tw/articles/yurakucho-kanda
  ko: https://kama-meshi.com/ko/articles/yurakucho-kanda
  zh-CN: https://kama-meshi.com/zh-cn/articles/yurakucho-kanda
  zh-HK: https://kama-meshi.com/zh-hk/articles/yurakucho-kanda
  de: https://kama-meshi.com/de/articles/yurakucho-kanda
  fr: https://kama-meshi.com/fr/articles/yurakucho-kanda
  es: https://kama-meshi.com/es/articles/yurakucho-kanda
---

# ใต้ทางรถไฟในโตเกียว: ซุ้มโค้งอิฐของยูรากุโจและคันดะ

![สะพานรถไฟยกระดับอิฐแดงทอดยาวริมแม่น้ำในคันดะ แต่ละซุ้มโค้งมีหน้าร้านกระจกติดตั้งอยู่](https://kama-meshi.com/_astro/manseibashi-viaduct-arches-2013.BfKeHTAR_Ze7Vng.webp)

ร้านอาหารใต้ทางรถไฟที่ยูรากุโจใจกลางโตเกียว ตั้งอยู่ในซุ้มโค้งของสะพานรถไฟยกระดับอิฐที่สร้างเสร็จในปี 1910 และยังรองรับรถไฟอยู่จนทุกวันนี้ ทางรถไฟถูกยกขึ้นเหนือถนนเพื่อให้รถไฟข้ามเมืองได้โดยไม่มีจุดตัดทางรถไฟ และสร้างเป็นซุ้มโค้งเรียงต่อกัน จึงเหลือพื้นที่ที่แยกเป็นช่อง ๆ ในระดับถนนใต้ซุ้มโค้งแต่ละซุ้ม

## ทางรถไฟที่ยกขึ้นเหนือถนน

สถานีปลายทางด้านใต้ของโตเกียวคือ[ชิมบาชิ](https://kama-meshi.com/th/articles/ginza-shimbashi) และสถานีปลายทางด้านเหนือคืออุเอโนะ แผนที่คณะกรรมการวางผังเมืองใหม่จัดทำขึ้นในปี 1889 กำหนดให้มีทางรถไฟเชื่อมสองสถานีนี้ เส้นทางใหม่จะแยกจากสายหลักใกล้ฮามามัตสึโจ แล้ววิ่งบนสะพานยกระดับไปยังสถานีกลางแห่งใหม่

ทางรถไฟในสมัยนั้นตามปกติวางบนพื้นดิน ในย่านที่มีอาคารบ้านเรือนอยู่แล้ว เส้นทางใหม่จะต้องไม่ตัดกับถนนในระดับเดียวกัน ซึ่งหมายความว่าต้องข้ามเหนือถนนหรือลอดใต้ถนน รถไฟใต้ดินยังไม่แพร่หลายแม้แต่ในต่างประเทศ ทางเลือกจึงถูกจำกัดให้เหลือทางรถไฟยกระดับตั้งแต่เนิ่น ๆ มีการศึกษาทางรถไฟยกระดับในประเทศอื่น และทางรถไฟยกระดับของเบอร์ลินถูกเลือกเป็นต้นแบบ

## ซุ้มโค้งอิฐตามแบบเบอร์ลิน

เช่นเดียวกับในเบอร์ลิน สะพานยกระดับนี้ส่วนใหญ่เป็นซุ้มโค้งอิฐที่เรียงต่อเนื่องกัน ตรงจุดที่ข้ามถนนจะใช้คานเหล็กแทนซุ้มโค้ง เพื่อให้ได้ช่วงกว้างและความสูงที่ถนนต้องการ รางวางอยู่บนหินโรยทางเหนือแผ่นเหล็ก ซึ่งเป็นแบบที่เลือกเพื่อลดเสียงดังในเมือง สะพานยกระดับออกแบบไว้สำหรับรางสี่ราง สองรางสำหรับรถไฟในเมืองและสองรางสำหรับรถไฟทางไกล โดยแยกจากกันโดยสิ้นเชิง ซึ่งข้อนี้ก็ทำตามเบอร์ลินเช่นกัน

มีวิศวกรชาวเยอรมันสองคนเกี่ยวข้องกับเส้นทางนี้ แฮร์มันน์ รุมเชิทเทิล (Hermann Rumschöttel) ซึ่งอยู่ในญี่ปุ่นในฐานะที่ปรึกษาของบริษัทรถไฟคิวชู ได้รับการขอร้องในปี 1887 ให้สำรวจทางรถไฟจากชิมบาชิผ่านสถานีกลางไปยังอุเอโนะ การก่อสร้างสะพานยกระดับเริ่มในปี 1900 ญี่ปุ่นไม่เคยสร้างทางรถไฟยกระดับมาก่อน จึงเชิญฟรันซ์ บัลท์เซอร์ (Franz Baltzer) มาให้คำแนะนำงานก่อสร้าง และเส้นทางที่สร้างขึ้นจริงก็เป็นไปตามแนวที่บัลท์เซอร์วางแผนไว้

เส้นทางนี้ถูกเรียกว่าสาย “ชินเอกัง” (Shin-Ei-kan) ตามชื่อชินเซ็นซาโจใกล้ชิมบาชิ และเอราคุโจใกล้โอเตมาจิ ซึ่งเป็นสองย่านที่เส้นทางนี้เชื่อมเข้าด้วยกัน งานหยุดไประหว่างสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น และเริ่มอีกครั้งในปี 1906 เดือนธันวาคม 1909 ช่วงแรกเปิดให้บริการ จากฮามามัตสึโจถึงคาราสุโมริ ซึ่งเป็นสถานีที่ปัจจุบันคือชิมบาชิ รถไฟฟ้าวิ่งจากคาราสุโมริอ้อมไปตามสายยามาโนเตะถึงอุเอโนะตั้งแต่วันที่ช่วงนี้เปิด สะพานยกระดับสร้างเสร็จในปี 1910 สถานียูรากุโจเปิดในปีนั้น และรถไฟวิ่งไปถึงสถานีชั่วคราวที่โกฟุกุบาชิ ซึ่งอยู่ทางเหนือของที่ตั้งสถานีกลางเล็กน้อย สถานีกลางเปิดในชื่อ[สถานีโตเกียว](https://kama-meshi.com/th/articles/tokyo-station)ในเดือนธันวาคม 1914

## ซุ้มโค้งที่ยังใช้งานอยู่

สายยามาโนเตะและสายเคฮินโทโฮกุวิ่งบนสะพานยกระดับอิฐระหว่างฮามามัตสึโจกับสถานีโตเกียว เพื่อเตรียมสะพานยกระดับให้พร้อมรับแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ JR East ได้บุด้านในของซุ้มโค้งด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กหนา 400 มิลลิเมตร ปี 2010 สมาคมวิศวกรรมโยธาแห่งญี่ปุ่นคัดเลือกสะพานยกระดับนี้เป็นมรดกทางวิศวกรรมโยธา (Civil Engineering Heritage) ในฐานะสิ่งก่อสร้างที่ยังใช้งานอยู่หลังสร้างมาแล้ว 100 ปี

ระหว่างยูรากุโจกับชิมบาชิ มีสะพานยกระดับที่ใหม่กว่าอีกสองแนวตั้งอยู่ข้างสะพานยกระดับอิฐ สะพานยกระดับของสายโทไกโดเริ่มใช้งานในปี 1942 และโทไกโด[ชินคันเซ็น](https://kama-meshi.com/th/articles/what-is-shinkansen)เปิดบนสะพานยกระดับแนวที่สามในปี 1964

ปี 1919 สายชูโอมาถึงสถานีโตเกียวจากมันเซบาชิโดยผ่านคันดะ บนซุ้มโค้งที่ทำด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กแทนอิฐ ช่วงสุดท้ายที่ยังขาดอยู่ คือระหว่างโตเกียวกับอุเอโนะ เปิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 1925 ซึ่งเป็นวันที่สายยามาโนเตะเริ่มวิ่งเป็นวงรอบ สะพานยกระดับช่วงโตเกียว–อุเอโนะเป็นโครงเสาและคานคอนกรีตเสริมเหล็ก และโครงแบบนี้กลายเป็นโครงสร้างพื้นฐานของสะพานรถไฟยกระดับในปัจจุบัน เช่นของชินคันเซ็น

## สิ่งที่เข้ามาอยู่ข้างใต้

สะพานยกระดับแบบซุ้มโค้งแบ่งพื้นดินข้างใต้ออกเป็นพื้นที่เล็ก ๆ ที่แยกจากกัน พิพิธภัณฑ์รถไฟเปิดในปี 1921 ใต้ทางรถไฟยกระดับที่ทางเข้าด้านเหนือของสถานีโตเกียว พื้นที่ใต้สะพานรถไฟยกระดับของญี่ปุ่นถูกใช้งานมากว่า 100 ปีแล้ว และใต้สะพานยกระดับในใจกลางโตเกียว พื้นที่นี้เคยเป็นทั้งโกดัง สำนักงาน ร้านค้า และร้านอาหาร รอบสถานียูรากุโจ คันดะ และอุเอโนะ พื้นที่ใต้ทางรถไฟขึ้นชื่อเรื่อง “อิซากายะ” (izakaya) ร้านแบบกันเองสำหรับดื่มและกินอาหาร ที่พนักงานออฟฟิศแวะระหว่างทางกลับบ้าน

![ร้านอาหารที่อยู่ในซุ้มโค้งของสะพานรถไฟยกระดับริมทางเท้า มีโครงเสาสายไฟเหนือศีรษะอยู่เหนือราวกันตก](https://kama-meshi.com/_astro/tokyo-viaduct-restaurants-2020.CKLOXtMn_1Ck9lS.webp "ร้านอาหารในซุ้มโค้งของสะพานยกระดับใกล้สถานีโตเกียว ปี 2020")

ปี 2020 พื้นที่ใต้สะพานยกระดับทั้งสามแนวระหว่างยูรากุโจกับชิมบาชิเปิดเป็น Hibiya Okuroji (ฮิบิยะ โอคุโรจิ) ทางเดินยาวราว 300 เมตรที่มีร้านค้าและร้านอาหารเรียงราย อิฐดั้งเดิมของซุ้มโค้งปี 1910 ถูกเก็บรักษาไว้

[โอกิโนยะ](https://kama-meshi.com/th/articles/oginoya-history)ซึ่งขาย[เอกิเบ็น](https://kama-meshi.com/th/articles/what-is-ekiben) เบ็นโตะของสถานีรถไฟญี่ปุ่น มาตั้งแต่ปี 1885 และเป็นผู้ทำ[โทเงะ โนะ คามะเมชิ](https://kama-meshi.com/th/articles/what-is-kamameshi) เปิดร้านโอกิโนยะ เก็ง ยูรากุโจ (Oginoya Gen Yūrakuchō) ใต้ทางรถไฟที่สถานี JR ยูรากุโจเมื่อเดือนมีนาคม 2021 ร้านโอกิโนยะ เก็ง คันดะ (Oginoya Gen Kanda) เปิดตามมาใต้ทางรถไฟที่สถานี JR คันดะในเดือนมิถุนายน 2022

## มันเซบาชิ สถานีบนสะพานยกระดับอิฐ

คันดะมีสะพานยกระดับอิฐของตัวเอง สะพานยกระดับมันเซบาชิซึ่งสร้างเสร็จในปี 1912 ทอดไปตามแม่น้ำคันดะระหว่างสถานีคันดะกับสถานีโอจาโนมิซุบนสายชูโอ และสถานีมันเซบาชิก็เป็นส่วนหนึ่งของสะพานนี้ สถานีเปิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1912 ในฐานะสถานีต้นทางปลายทางฝั่งโตเกียวของสายชูโอ มีอาคารอิฐแดงสองชั้นที่ออกแบบโดยทัตสึโนะ คิงโงะ สถาปนิกของสถานีโตเกียว กับคาไซ มันชิ หุ้นส่วนของเขา ผู้โดยสารเปลี่ยนไปขึ้นรถรางของเมืองที่นี่ และย่านคันดะ ซูดาโจรอบสถานีก็คึกคักพอ ๆ กับกินซ่า

![ภาพถ่ายขาวดำของอาคารสถานีอิฐขนาดใหญ่ ด้านหน้ามีรถราง รถลาก และรูปปั้นสำริด](https://kama-meshi.com/_astro/manseibashi-station-1912.DpuU3u4-_Z1rGdLA.webp "สถานีมันเซบาชิในช่วงที่เปิดเมื่อปี 1912")

ปี 1919 สายชูโอถูกต่อขยายไปถึงสถานีโตเกียว และมันเซบาชิกลายเป็นสถานีระหว่างทาง อาคารสถานีถูกไฟไหม้ในแผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโตเมื่อวันที่ 1 กันยายน 1923 และอาคารชั้นเดียวที่มาแทนสร้างเสร็จในปี 1925 ปี 1936 พิพิธภัณฑ์รถไฟย้ายมาจากสถานีโตเกียว สถานียกอาคารหลักให้พิพิธภัณฑ์และถูกลดขนาดลงมาก ปี 1943 เมื่อผู้โดยสารที่ใช้สถานีลดลงในช่วงสงครามแปซิฟิก สถานีมันเซบาชิก็ถูกปิด พิพิธภัณฑ์เปลี่ยนชื่อเป็นพิพิธภัณฑ์การคมนาคมในปี 1948 และอยู่ที่นี่จนถึงเดือนพฤษภาคม 2006 ของสะสมถูกส่งต่อให้พิพิธภัณฑ์รถไฟที่เปิดในเมืองไซตามะเมื่อปี 2007

เดือนกันยายน 2013 สะพานยกระดับมันเซบาชิเปิดเป็น mAAch ecute Kanda Manseibashi (มาร์ช เอคิวต์ คันดะ มันเซบาชิ) ศูนย์การค้าที่มีร้านค้าและคาเฟ่อยู่ในซุ้มโค้งอิฐ บันไดสองแห่งของสถานีเก่า แห่งหนึ่งสร้างขึ้นสำหรับการเปิดสถานีในปี 1912 และอีกแห่งหนึ่งเพิ่มเข้ามาในปี 1935 นำขึ้นไปสู่ชานชาลา ซึ่งปัจจุบันเป็นลานชมวิวที่กั้นด้วยผนังกระจก รถไฟสายชูโอวิ่งผ่านชิดทั้งสองข้างของลาน

## แหล่งอ้างอิง

- [Onoda Shigeru, "100 years of the Yamanote loop" (Tokyo Metropolitan Library lecture handout)](https://www.library.metro.tokyo.lg.jp/guide/event/uploads/yamanotesen_kanzyounten_100nen.pdf)
- [Tokyo Station City, history panel 01](https://www.tokyostationcity.com/learning/pdf/history_panel01.pdf)
- [Tokyo Metropolitan Government, Bureau of Urban Development, "The opening of Tokyo Station and the growth of Marunouchi"](https://www.toshiseibi.metro.tokyo.lg.jp/keikaku_chousa_singikai/pdf/tokyotoshizukuri/1_10.pdf)
- [Japan Society of Civil Engineers, "Civil Engineering Heritage selected in fiscal 2010"](https://committees.jsce.or.jp/doboku_isan/node/18)
- [Nakamura and Funakoshi, "Seismic reinforcement of a brick arch viaduct" (JSCE annual conference, 2002)](https://www.jsce.or.jp/library/eq10/proc/00035/57-04-0155.pdf)
- [JR Central, press release on the development under the viaducts between Yūrakuchō and Shimbashi (September 3, 2019)](https://jr-central.co.jp/news/release/_pdf/000039928.pdf)
- [Hibiya Okuroji, "Concept"](https://www.jrtk.jp/hibiya-okuroji/concept/)
- [mAAch ecute Kanda Manseibashi, "About"](https://www.ecute.jp/maach/about.html)
- [nippon.com, "The former Manseibashi Station and its red-brick arches, a new Tokyo sight"](https://www.nippon.com/ja/articles/-/5577)
- [Kotobank, "Transportation Museum"](https://kotobank.jp/word/%E4%BA%A4%E9%80%9A%E5%8D%9A%E7%89%A9%E9%A4%A8-62772)
- [Kotobank, "Yūrakuchō"](https://kotobank.jp/word/%E6%9C%89%E6%A5%BD%E7%94%BA-144903)
- [Kotobank, "Kasai Manshi"](https://kotobank.jp/word/%E8%91%9B%E8%A5%BF%E4%B8%87%E5%8F%B8-1064859)
- [GO TOKYO, "Food & Drink in Tokyo"](https://www.gotokyo.org/en/see-and-do/drinking-and-dining/index.html)
- [Nihon University, "A study on the transition of land use under elevated railways" (2018)](https://www.cst.nihon-u.ac.jp/research/gakujutu/62/pdf/F2-6.pdf)
- [Oginoya, chronology](https://www.oginoya.co.jp/tougenokamameshi/history/)

ที่มาของภาพ (ย่อขนาดเพื่อการแสดงผล):

- [Ocdp / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Maach_Ecute_001.jpg), [CC0](http://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/deed.en), 2013
- [Scott Kouchi / Real Estate Japan / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Restaurants_near_Tokyo_Station.jpg), [CC BY 2.0](https://creativecommons.org/licenses/by/2.0), 2020
- [田山宗尭 (ed.), Nihon Shashinchō (National Diet Library Digital Collections) / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:NDL-DC_762376_0042_0011crd-ManseibashiTeishaba.jpg), Public domain, 1912