---
title: "ทาจิอูริ คนขายบนชานชาลาที่ขายเอกิเบ็นผ่านหน้าต่างรถไฟ"
description: "ทาจิอูริเดินไปตามชานชาลาสถานีของญี่ปุ่นพร้อมกล่องเบ็นโตะที่สะพายจากไหล่ และขายผ่านหน้าต่างรถไฟ มาดูว่าพวกเขาคือใคร และทำไมจึงหายไป"
url: https://kama-meshi.com/th/articles/platform-vendors
language: th
published: 2026-11-11
category: "อาหารและวัฒนธรรม › เอกิเบ็น"
tags: ["เอกิเบ็น", "ประวัติรถไฟ"]
author: "กองบรรณาธิการโอกิโนยะ"
publisher: "Oginoya Co., Ltd."
translations:
  en: https://kama-meshi.com/en/articles/platform-vendors
  zh-TW: https://kama-meshi.com/zh-tw/articles/platform-vendors
  ko: https://kama-meshi.com/ko/articles/platform-vendors
  zh-CN: https://kama-meshi.com/zh-cn/articles/platform-vendors
  zh-HK: https://kama-meshi.com/zh-hk/articles/platform-vendors
  de: https://kama-meshi.com/de/articles/platform-vendors
  fr: https://kama-meshi.com/fr/articles/platform-vendors
  es: https://kama-meshi.com/es/articles/platform-vendors
---

# ทาจิอูริ คนขายบนชานชาลาที่ขายเอกิเบ็นผ่านหน้าต่างรถไฟ

![ชายสามคนคาดสายสะพายสีส้มอยู่ข้างรถเข็นที่บรรทุกกล่องไม้บนชานชาลาสถานี คนหนึ่งโค้งคำนับไปทางราง มีหัวรถจักรไฟฟ้าอยู่ทางซ้าย](https://kama-meshi.com/_astro/yokokawa-platform-1997.DkBCr-ew_77YOX.webp)

“ทาจิอูริ” คือคนขายที่เดินไปตามชานชาลาสถานีรถไฟของญี่ปุ่นพร้อมกล่อง[เอกิเบ็น](https://kama-meshi.com/th/articles/what-is-ekiben) เบ็นโตะสถานีรถไฟ ที่สะพายจากไหล่ ร้องเรียกลูกค้าและขายผ่านหน้าต่างที่เปิดอยู่ของรถไฟที่จอด พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของภาพที่เห็นตามสถานีทั่วญี่ปุ่นจนถึงครึ่งหลังของทศวรรษ 1970 และหายไปเมื่อรถด่วนที่หน้าต่างเปิดได้ถูกแทนที่ด้วย[รถด่วนพิเศษ](https://kama-meshi.com/th/articles/japanese-train-categories)ที่หน้าต่างปิดตายและจอดสั้นลง

## กล่อง สายสะพาย และเสียงร้องขาย

คำว่า “ทาจิอูริ” (立ち売り) หมายถึงการยืนขายโดยไม่มีร้าน และยังใช้เรียกคนที่ขายแบบนี้ด้วย ตอนแรกเอกิเบ็นขายเฉพาะที่ร้านในสถานี และ[การขายผ่านหน้าต่างรถไฟ](https://kama-meshi.com/th/articles/how-ekiben-are-sold)เริ่มขึ้นราวปี 1897 ที่สถานีโคซุบนสายหลักโทไกโด

คนขายจัดเบ็นโตะและชาลงในกล่อง แขวนกล่องจากสายสะพายไว้ด้านหน้าลำตัว แล้วเดินข้างรถไฟที่จอดพลางร้องว่า “เบ็นโต เบ็นโต” ที่สถานีฮิโตโยชิในจังหวัดคูมาโมโตะ โชบุ โทโยมิเริ่มขายเอกิเบ็นแบบนี้ในปี 1969 และกล่องไม้ของเขาหนักราว 15 กิโลกรัมเมื่อใส่ของเต็ม สายที่ไขว้บนหลังรับน้ำหนักไว้ และเขายืนตัวตรงมากแล้วเอนไปข้างหลังเพื่อประคองกล่อง

ของหนักแบบนี้ทำให้การขายในสถานีเป็นงานของผู้ชาย คิโยเค็นแห่งโยโกฮาม่าเปลี่ยนเรื่องนี้ในปี 1950 เมื่อส่ง[สาวชิอูไม](https://kama-meshi.com/th/articles/shumai-bento)ขึ้นไปบนชานชาลาของสถานีโยโกฮาม่า คือผู้หญิงในชุดกระโปรงสีแดงพร้อมสายสะพาย ที่ถือขนมจีบชูไมในตะกร้าหิ้ว และเดินไปตามหน้าต่างรถไฟพลางถามว่า “ชิอูไม วะ อิกางะ เดส กะ” ซึ่งแปลว่า “รับชูไมไหมคะ”

![หุ่นสองตัวหน้าหน้าต่างรถไฟจำลอง ตัวหนึ่งสวมหมวกแก๊ปและเสื้อคลุมสีเข้ม มีกล่องไม้ใส่ห่อสีแดงแขวนจากสายสีขาวที่คล้องไหล่ อีกตัวสวมชุดกระโปรงสีแดงพร้อมสายสะพายและตะกร้า](https://kama-meshi.com/_astro/kiyoken-shumai-girl-display-2010.yYKqlkSF_19KYqz.webp "คนขายบนชานชาลาและสาวชิอูไมในส่วนจัดแสดงที่โรงงานโยโกฮาม่าของคิโยเค็น ปี 2010")

## สามนาทีที่หน้าต่าง

เมื่อรถไฟเข้าสถานีฮิโตโยชิ โชบุจะร้องเรียก คอยดูว่าหน้าต่างบานไหนเปิดแล้ววิ่งไปหา จากนั้นหน้าต่างก็เปิดตามกันทีละบาน รถจอดราวสามนาที เขาส่งเอกิเบ็นผ่านหน้าต่างและคิดเงินทอนในใจ บางครั้งรถไฟออกก่อนที่เขาจะส่งเงินทอนให้ และมีบางคราวที่เขาโยนเงินทอนเข้าไปทางหน้าต่าง

## ไม่ใช่แค่เบ็นโตะ

สถานีโทสุในจังหวัดซางะมีคนขายราวเก้าคนในช่วงเวลาหนึ่ง บันทึกระบุสิ่งที่พวกเขาขายนอกจากเบ็นโตะ ในปี 1942 มีชา นม ไอศกรีม ไอศกรีมแท่ง และน้ำแข็งทุบ ในเดือนมิถุนายน 1946 มียาสูบ ไม้ขีดไฟ หนังสือพิมพ์ เหล้าญี่ปุ่นและเหล้าตะวันตก และแตงโมหั่นชิ้น ที่ฮิโตโยชิในปี 1969 คนขายสองในสี่คนเป็นผู้หญิงที่ขายของเบ็ดเตล็ดและขนม ส่วนโชบุขายเอกิเบ็นสามชนิด คือข้าวเกาลัด ซูชิปลาอายุ และมากุโนอูจิ

ว่ากันว่าชาขายคู่กับเอกิเบ็นมาตั้งแต่ช่วงสิบปีระหว่าง 1887 ถึง 1896 ใน[กาน้ำชาดินเผาใบเล็ก](https://kama-meshi.com/th/articles/train-tea)ที่มีถ้วยมาด้วย เส้นก็ขายบนชานชาลาเช่นกัน ที่สถานีฮิเมจิ มาเนกิ โชกูฮินเริ่มขาย[เอกิโซบะ](https://kama-meshi.com/th/articles/station-soba)ผ่านคนขายเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 1949

## ชานชาลาที่โยโกกาวะ

จนถึงเดือนตุลาคม 1997 รถไฟทุกขบวนที่ข้าม[ช่องเขาอูซุย](https://kama-meshi.com/th/articles/yokokawa-usui)จอดที่สถานีโยโกกาวะในกุนมะระหว่างที่พ่วงหรือปลดหัวรถจักรช่วยดัน [โอกิโนยะ](https://kama-meshi.com/th/articles/oginoya-history)ขายเบ็นโตะจากชานชาลานั้นตั้งแต่สมัยเมจิ (1868–1912) จนถึงปี 1997

โทเงะ โนะ คามะเมชิเริ่มต้นที่นั่น ทาคามิซาวะ มิเนจิ ผู้ขึ้นเป็นประธานบริษัทโอกิโนยะในปี 1953 ยืนบนชานชาลาทุกวันและถามผู้โดยสารทีละคนว่าอยากได้เบ็นโตะแบบไหน พวกเขาอยากได้อาหารที่อุ่น แบบอาหารที่บ้าน และน่ามอง และคำตอบของโอกิโนยะซึ่งวางขายตั้งแต่ปี 1958 คือ[ข้าวและเครื่องที่บรรจุในหม้อดินเผา](https://kama-meshi.com/th/articles/what-is-kamameshi) หม้อนั้นหนัก และตอนแรกคนขายก็ไม่อยากขาย

![ชายสองคนสวมหมวกแก๊ป เสื้อแจ็กเก็ต และเนกไท อยู่ที่รถเข็นคลุมผ้าลายตาราง กำลังขายให้ลูกค้าข้างรถไฟสีครีมและแดงที่มีคำว่า 特急](https://kama-meshi.com/_astro/oginoya-vendors-cart-limited-express.B3tpn0td_Z2isU0U.webp "คนขายของโอกิโนยะขายโทเงะ โนะ คามะเมชิจากรถเข็นข้างรถด่วนพิเศษ")

ผู้โดยสารวิ่งไปตามชานชาลาเพื่อซื้อโทเงะ โนะ คามะเมชิในเวลาสั้น ๆ ที่ใช้พ่วงหัวรถจักร เมื่อรถไฟแต่ละขบวนเคลื่อนออก คนขายของโอกิโนยะจะยืนเรียงแถวบนชานชาลาแล้วโค้งคำนับ ซึ่งเป็นภาพที่ทำให้โยโกกาวะเป็นที่รู้จัก ภาพถ่ายบนสุดของหน้านี้คือคนขายหลังรถไฟเพิ่งออกไป ในเดือนกันยายน 1997 วันที่ 1 ตุลาคม เส้นทางข้ามช่องเขาปิดให้บริการ และโอกิโนยะเสียยอดขายที่สถานีไป 99.9 เปอร์เซ็นต์

## ทำไมหน้าต่างจึงปิด

การจอดนานเป็นของยุครถจักรไอน้ำ หัวรถจักรต้องเติมน้ำ และที่สถานีก่อนถึงช่องเขา รถไฟทุกขบวนจอดอยู่หลายนาที หัวรถจักรที่ดีขึ้นและรางที่ปรับปรุงแล้วทำให้การจอดเหล่านั้นสั้นลง และรถไฟบางขบวนก็ถูกย้ายไปวิ่งเส้นทางอื่น

ในช่วงสิบปีระหว่าง 1955 ถึง 1964 รถไฟที่เร็วขึ้นเริ่มมาพร้อมหน้าต่างที่เปิดไม่ได้ และการขายเอกิเบ็นบนชานชาลาก็ยากขึ้น ที่ฮิโตโยชิ โชบุขายได้มากที่สุดในช่วงปี 1975–1984 และราวปี 1980 นิตยสารรายสัปดาห์ฉบับหนึ่งบรรยายว่าเขาเป็นหนึ่งในคนขายเอกิเบ็นไม่กี่คนที่ยังขายด้วยมือ

## ที่ที่เสียงร้องขายยังดังต่อ

กิจการต้นทางของโทจิกูเค็นเริ่มขายเบ็นโตะผ่านคนขายที่สถานีโอริโอะและโนงาตะในจังหวัดฟูกูโอกะในเดือนกรกฎาคม 1921 ที่โอริโอะ งานนี้หยุดไปสองปีครึ่งเมื่อคนขายเกษียณ และในเดือนกุมภาพันธ์ 2013 พนักงานอายุ 53 ปีคนหนึ่งก็มารับกล่องไปสะพาย ในปี 2020 เขาสวมหมวกแก๊ปสีกรมท่าแบบพนักงานรักษารถกับเสื้อแจ็กเก็ตสีแดง มีกล่องไม้ใบใหญ่แขวนจากคอ เมื่อรถไฟจอด เขากางแขนแล้วร้องเป็นเพลงว่า “โอริโอะ เมบุตสึ คาชิวาเมชิ” ซึ่งแปลว่า “ของขึ้นชื่อโอริโอะ คาชิวาเมชิ” เป็นเพลงและท่าทางของเขาเองสำหรับเอกิเบ็นข้าวไก่ของบริษัท และเขาโค้งคำนับให้รถไฟ โทจิกูเค็นอธิบายว่ารถไฟเร็วเกินกว่าจะขายที่หน้าต่างได้แล้ว และบริษัทคงคนขายไว้เพื่อรักษาภาพจากยุคก่อน JR คิวชูบรรยายถึงโอริโอะในปี 2024 ว่าเป็นสถานีที่ยังมีทาจิอูริ

ในปี 2019 ห้าสิบปีหลังจากเริ่มงานที่ฮิโตโยชิ โชบุยืนบนชานชาลาวันละสามครั้ง ตอนที่รถด่วนพิเศษมาถึง หน้าต่างเปิดไม่ได้อีกแล้ว เขาจึงรอใกล้ประตูตรวจตั๋วเพื่อขายให้ผู้โดยสารที่ลงจากรถ และขายที่ประตูของรถไฟที่กำลังจะออก นักท่องเที่ยวจากต่างประเทศถ่ายรูปข้างเขา และแม้ไม่มีภาษาที่ใช้ร่วมกันก็ชี้เลือกข้าวเกาลัด เขายังขายจากกล่องของเขาที่[งานเอกิเบ็นแฟร์](https://kama-meshi.com/th/articles/ekiben-fairs)ของห้างสรรพสินค้าด้วย ที่สถานีโมริในฮอกไกโด ซึ่ง[อิกาเมชิ](https://kama-meshi.com/th/articles/ikameshi)เคยขายจากชานชาลา เมื่อถึงปี 2019 คนขายยืนที่นั่นเฉพาะฤดูร้อน

## แหล่งอ้างอิง

- [Kotobank: “Tachiuri” (Japanese dictionary)](https://kotobank.jp/word/%E7%AB%8B%E5%A3%B2%E3%82%8A-560899)
- [Kotobank: “Ekiben” (Japanese dictionaries and encyclopedias)](https://kotobank.jp/word/%E9%A7%85%E5%BC%81-444219)
- [JR Kyushu: Kyushu Ekiben Grand Prix column (2024)](https://www.jrkyushu.co.jp/train/ekiben/2024/column/index.html)
- [Serai.jp: interview with Shōbu Toyomi, ekiben vendor at Hitoyoshi Station (May 2019)](https://serai.jp/hobby/360937)
- [Tōchikuken: Company profile and history](https://tochikuken.co.jp/outline/)
- [Tōchikuken: Our commitments](https://tochikuken.co.jp/quality/)
- [President Online: the ekiben vendor at Orio Station (May 5, 2020)](https://president.jp/articles/-/35016)
- [Crossroad Fukuoka (Fukuoka Prefecture): Kashiwameshi platform vendors](https://www.crossroadfukuoka.jp/spot/11604)
- [Kiyoken: History](https://kiyoken.com/history/)
- [Mita Hyōron (Keio University): The new pleasures of ekiben (December 2019)](https://www.keio.ac.jp/ja/about/public-relations/mita-hyoron/3-person-chat/201912-1/)
- [Norimono News: Izumi Kazuo, ekiben that vanished and ekiben that survived (July 24, 2018)](https://trafficnews.jp/post/81015)
- [Norimono News: Ōtsuka Keiichirō, Yokokawa 28 years after the Shinkansen (May 24, 2025)](https://trafficnews.jp/post/549425)
- [Toretabi: Why do the Japanese love ekiben? (March 2, 2022)](https://www.toretabi.jp/railway_info/kstu019.html)
- [Maneki Shokuhin: Ekisoba](https://www.maneki-co.com/products/ekisoba/)
- [Santatsu: Yoshinaga Yōichi, the Abt Road on the Usui Pass (May 2021)](https://san-tatsu.jp/articles/102271/)
- [Oginoya: Company timeline](https://www.oginoya.co.jp/tougenokamameshi/history/)
- [Oginoya online shop: The story of Oginoya](https://ec.oginoya.co.jp/pages/story)

ที่มาของภาพ (ย่อขนาดเพื่อการแสดงผล):

- [Gohachiyasu1214 / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Yokokawa_Station-1997-03.jpg), [CC BY-SA 4.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), 1997
- [KQuhen / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Kiyoken_display_Siumai_girl.jpg), [CC BY-SA 4.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), 2010
- [โอกิโนยะ](https://ec.oginoya.co.jp/pages/story)