---
title: "คูซัตสึออนเซ็น เมืองน้ำพุร้อนรอบยูบาตาเกะ"
description: "คูซัตสึออนเซ็นในกุนมะตั้งอยู่สูง 1,200 เมตรบนไหล่ภูเขาไฟ ใจกลางเมืองคือยูบาตาเกะ ตาน้ำพุร้อนที่ส่งน้ำ 4,000 ลิตรต่อนาทีไหลลงตามรางไม้"
url: https://kama-meshi.com/th/articles/kusatsu-onsen
language: th
published: 2026-11-11
category: "จุดหมายปลายทางในญี่ปุ่น › กุนมะ"
tags: ["กุนมะ", "ออนเซ็น"]
author: "กองบรรณาธิการโอกิโนยะ"
publisher: "Oginoya Co., Ltd."
translations:
  en: https://kama-meshi.com/en/articles/kusatsu-onsen
  zh-TW: https://kama-meshi.com/zh-tw/articles/kusatsu-onsen
  ko: https://kama-meshi.com/ko/articles/kusatsu-onsen
  zh-CN: https://kama-meshi.com/zh-cn/articles/kusatsu-onsen
  zh-HK: https://kama-meshi.com/zh-hk/articles/kusatsu-onsen
  de: https://kama-meshi.com/de/articles/kusatsu-onsen
  fr: https://kama-meshi.com/fr/articles/kusatsu-onsen
  es: https://kama-meshi.com/es/articles/kusatsu-onsen
---

# คูซัตสึออนเซ็น เมืองน้ำพุร้อนรอบยูบาตาเกะ

![บ่อน้ำพุร้อนสีเขียวอ่อนที่มีหินสีเข้มล้อมขอบ ถัดไปมีรางไม้เรียงเป็นแถว และมีเรียวกังเรียงอยู่ริมถนนด้านหลัง](https://kama-meshi.com/_astro/kusatsu-yubatake-2017.FTYVinpG_2ums1o.webp)

คูซัตสึออนเซ็นเป็นเมืองน้ำพุร้อนทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดกุนมะ ตั้งอยู่บนที่ราบสูงที่สูงจากระดับน้ำทะเลราว 1,200 เมตร บนไหล่เขาด้านตะวันออกของภูเขาไฟคูซัตสึชิราเนะ น้ำที่เป็นกรดจัดผุดขึ้นมาเองโดยไม่ต้องสูบ มากกว่า 32,300 ลิตรต่อนาที ใจกลางเมืองคือยูบาตาเกะ หรือ “ทุ่งน้ำร้อน” ตาน้ำที่น้ำราว 4,000 ลิตรต่อนาทีผุดขึ้นมา ไหลลงตามรางไม้เจ็ดรางเพื่อให้เย็นลง แล้วตกลงบนหินเปลือยเป็นน้ำตก

## น้ำที่ละลายตะปู

ตาน้ำทุกแห่งในคูซัตสึไหลออกจากพื้นดินเอง และปริมาณรวมนับเป็นปริมาณน้ำที่ไหลออกตามธรรมชาติมากที่สุดในบรรดาแหล่งน้ำพุร้อนของญี่ปุ่น เชื่อกันว่าน้ำเริ่มต้นจากฝนที่ตกบนไหล่เขาด้านตะวันออกของภูเขาคูซัตสึชิราเนะ ภูเขาไฟที่ยังมีพลัง สูง 2,160 เมตร น้ำฝนซึมลงใต้ดินและพบกับก๊าซร้อนและน้ำร้อน

น้ำมีค่า pH ราว 2.0 และ 2.1 ที่ยูบาตาเกะ ตะปูยาว 15 เซนติเมตรที่ทิ้งไว้ในยูกาวะ ลำธารที่ไหลผ่านคูซัตสึ จะละลายในราวสิบวัน

ในตาน้ำหลักหกแห่งของคูซัตสึ บันไดผุดขึ้นมาที่ราว 94.5°C ส่วนอีกห้าแห่งซึ่งรวมถึงยูบาตาเกะอยู่ที่ราว 50°C

## ยูบาตาเกะ

รางของยูบาตาเกะเรียกว่า “ยูโดอิ” ติดตั้งระหว่างปี 1887 ถึง 1896 มีเจ็ดราง แต่ละรางยาวราว 40 เมตร และทำจากไม้สนแดง เชื่อกันว่ารางเหล่านี้ติดตั้งเพื่อทำให้น้ำเย็นลง เพื่อปล่อยไฮโดรเจนซัลไฟด์ออกไป และเพื่อเก็บ “ยูโนฮานะ” (“ดอกไม้ของน้ำร้อน”) คือแร่ธาตุที่ตกตะกอนจากน้ำ เนื่องจากน้ำเย็นลงในอากาศเปิดระหว่างไหลลงตามราง จึงนำไปใช้โดยไม่ต้องเจือจาง น้ำจากยูบาตาเกะถูกส่งตามท่อไปยังเรียวกังและโรงอาบน้ำกว่า 80 แห่งในเมือง

รั้วหินรอบยูบาตาเกะในปัจจุบันเป็นของปี 1975 ออกแบบโดยสถาบันที่มีโอกาโมโตะ ทาโร เป็นหัวหน้า เขาคือศิลปินผู้สร้างหอคอยพระอาทิตย์สำหรับงานโอซาก้าเอ็กซ์โป

โยชิมูเนะ โชกุนคนที่แปดของตระกูลโทกูงาวะ ให้ขนน้ำจากยูบาตาเกะไปยังปราสาทเอโดะ และกรอบที่บอกตำแหน่งที่ตักน้ำยังคงอยู่ในยูบาตาเกะ วันที่ 13 ตุลาคม 2017 ยูบาตาเกะได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสถานที่ทิวทัศน์งดงามแห่งชาติ

## ผู้มาเยือนตั้งแต่ศตวรรษที่ 15

ตำนานยกให้ผู้ค้นพบน้ำพุร้อนคือเจ้าชายยามาโตะ ทาเกรุ หรือพระเกียวกิ หรือมินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ ผู้ก่อตั้งรัฐบาลโชกุนคามากุระ ระหว่างการล่าสัตว์ในปี 1193 บันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรเริ่มมีในครึ่งหลังของศตวรรษที่ 15 ในปี 1491 พระบันริ ชูกุ เขียนไว้ว่าน้ำพุร้อนที่ดีเลิศที่สุดในประเทศคือคูซัตสึ อาริมะ และยูชิมะ ซึ่งคือเกโระในปัจจุบัน คูซัตสึ อาริมะ และเกโระ ได้ชื่อว่าเป็นสามน้ำพุร้อนเลื่องชื่อของญี่ปุ่น

ในยุคสงครามระหว่างแคว้น ขุนศึกจำนวนมากมาคูซัตสึเพื่อรักษาตัว และมาเอดะ โทชิอิเอะ มาแช่น้ำที่นี่ในปี 1598 ระหว่างปี 1804 ถึง 1830 มีผู้มาแช่น้ำกว่า 10,000 คนทุกปี ใบจัดอันดับน้ำพุร้อนทั่วประเทศที่พิมพ์ในปี 1817 ซึ่งจัดหน้าเหมือนใบจัดอันดับซูโม่ จัดให้คูซัตสึเป็น “โอเซกิ” ฝ่ายตะวันออก และโอเซกิเป็นตำแหน่งสูงสุดในเวลานั้น

![แผ่นกระดาษพิมพ์หมึกดำ จัดเป็นคอลัมน์เหมือนใบจัดอันดับซูโม่ ด้านบนเขียนว่า 諸國温泉功能鑑 และหัวคอลัมน์ขวาสุดเขียนว่า 上州草津の湯](https://kama-meshi.com/_astro/onsen-banzuke-shokoku-onsen-kounou-kan.DXQKepT6_Zr7EKr.webp "ใบจัดอันดับน้ำพุร้อน ฉบับพิมพ์ปี 1851 คูซัตสึอยู่หัวคอลัมน์ขวา คือฝ่ายตะวันออก")

## ยูโมมิกับการแช่น้ำตามเวลา

ตาน้ำส่วนใหญ่ของคูซัตสึร้อนเกินกว่าจะลงแช่ได้ และการเติมน้ำเย็นก็จะทำให้น้ำพุร้อนเจือจาง ผู้แช่น้ำจึงใช้แผ่นไม้ยาวราว 180 เซนติเมตรกวนน้ำในบ่อจนน้ำเย็นลงแทน การกวนนี้คือ “ยูโมมิ”

![แผ่นไม้ยาวที่เขียนว่า くさつ วางเรียงเป็นแถวพาดขอบไม้ของบ่อน้ำสองบ่อ](https://kama-meshi.com/_astro/kusatsu-yumomi-boards-2019.BO1_7MmT_Z23kfGQ.webp "แผ่นไม้ยูโมมิที่โรงอาบน้ำเน็ตสึ โนะ ยุ ปี 2019")

ราวปี 1877 วิธีแช่น้ำถูกกำหนดเป็นแบบแผนเรียกว่า “จิกังยุ” คือการแช่น้ำตามเวลา ผู้แช่น้ำจะกวนน้ำตามคำสั่งของหัวหน้าบ่อ ตักน้ำร้อนราดศีรษะมากกว่า 30 กระบวย ลงแช่พร้อมกันสามนาที แล้วขึ้นพร้อมกัน วันละสี่ครั้ง ที่โรงอาบน้ำเน็ตสึ โนะ ยุ การแช่น้ำตามเวลาดำเนินมาจนถึงปี 1957 และในปี 1960 ก็เริ่มมีการแสดงยูโมมิที่นั่นเป็นโชว์ให้ผู้มาเยือนชม

ผู้แช่น้ำร้องเพลงเพื่อให้จังหวะระหว่างกวนน้ำ เพลงที่แพร่ไปทั่วญี่ปุ่นคือ “คูซัตสึบูชิ” ซึ่งมีท่อนรับว่า “choina choina” และขึ้นต้นว่า “Kusatsu yoi toko, ichido wa oide” แปลว่า คูซัตสึเป็นที่ที่ดี มาสักครั้งเถิด “คูซัตสึบูชิ” ร้องกันในคูซัตสึตั้งแต่ราวปี 1918 และเป็นที่นิยมทั่วประเทศตั้งแต่ราวปี 1923

เมืองดูแลโรงอาบน้ำรวม 19 แห่ง และเปิดบางแห่งให้ผู้มาเยือนใช้ได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายเช่นเดียวกับชาวเมือง

![โรงอาบน้ำไม้ที่มีหิมะบนหลังคากระเบื้อง และมีป้ายเขียนว่า 白旗乃湯 เหนือทางเข้า](https://kama-meshi.com/_astro/kusatsu-shirahata-no-yu-2019.nOR0HygV_21OBuY.webp "โรงอาบน้ำรวมชิราฮาตะ โนะ ยุ หน้ายูบาตาเกะ ปี 2019")

## แอร์วิน ฟอน เบลซ์

แอร์วิน ฟอน เบลซ์ (1849–1913) แพทย์ชาวเยอรมัน มาญี่ปุ่นในปี 1876 เพื่อสอนที่โรงเรียนแพทย์โตเกียว ซึ่งต่อมาคือคณะแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัยโตเกียว และสอนจนถึงปี 1902 เขามาเยือนคูซัตสึครั้งแรกในปี 1878 กลับมาอีกหลายครั้ง และวิเคราะห์น้ำที่นี่ เบลซ์เขียนในบันทึกประจำวันว่า นอกจากน้ำพุร้อนที่หาที่เปรียบไม่ได้แล้ว คูซัตสึยังมีภูเขาและอากาศที่ดีที่สุดในญี่ปุ่น และมีน้ำดื่มในอุดมคติ เขาทำให้คูซัตสึเป็นที่รู้จักในต่างประเทศ และเมืองเรียกเบลซ์ว่าผู้มีพระคุณ

## ฤดูหนาวที่ความสูง 1,200 เมตร

อุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปีของคูซัตสึคือ 7°C เดือนกรกฎาคมและสิงหาคมเฉลี่ย 18°C และอุณหภูมิแทบไม่เคยเกิน 30°C ในฤดูหนาว ลมตะวันตกเฉียงเหนือพาหิมะมาสู่ลานสกี ในศตวรรษก่อน ๆ ที่พักปิดตั้งแต่วันที่ 9 ตุลาคมถึง 7 เมษายน และทุกคนย้ายลงไปอยู่หมู่บ้านที่ต่ำกว่าตลอดฤดูหนาว ธรรมเนียมนี้เรียกว่า “ฟูยูซูมิ” คือ “การอยู่อาศัยฤดูหนาว” และมีมาจนถึงกลางสมัยเมจิ (1868–1912)

## เมืองที่ไม่มีทางรถไฟ

ไม่มีทางรถไฟไปถึงคูซัตสึ มีรถบัสวิ่งเข้าเมืองจากสถานีนางาโนฮาระ-คูซัตสึงูจิ บนสาย JR อางัตสึมะ ในเมืองนางาโนฮาระที่อยู่ติดกัน

ตั้งแต่ปี 1926 ทางรถไฟเชื่อมคูซัตสึกับ[คารุอิซาวะ](https://kama-meshi.com/th/articles/karuizawa-history) เมืองตากอากาศฤดูร้อนที่อยู่อีกฟากเขตแดนจังหวัดในนากาโนะ ทางรถไฟสายนี้เปิดในชื่อรถไฟรางเบาคูซัตสึ ซึ่งช่วงแรก ราว 10 กิโลเมตรจากชินคารุอิซาวะ เริ่มเดินรถในเดือนกรกฎาคม 1915 เส้นทางไปถึงคูซัตสึในปี 1926 ห่างจากชินคารุอิซาวะ 55.5 กิโลเมตร และเป็นที่จดจำในชื่อภายหลังว่ารถไฟฟ้าคูซาคารุ ในเดือนเมษายน 1946 การรถไฟแห่งชาติเริ่มรับส่งผู้โดยสารถึงนางาโนฮาระ และผู้โดยสารของสายคูซาคารุก็เริ่มลดลง ช่วงชินคารุอิซาวะถึงโจชูมิฮาระปิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน 1960 และช่วงที่เหลือเข้าสู่คูซัตสึปิดเมื่อวันที่ 31 มกราคม 1962

คารุอิซาวะอยู่ทางตะวันตกของช่องเขาอูซุยพอดี และรถไฟจากโตเกียวไปถึงที่นั่นด้วย[ทางรถไฟที่เปิดในปี 1893](https://kama-meshi.com/th/articles/yokokawa-usui) จากโยโกกาวะ ซึ่งอยู่ฝั่งกุนมะของช่องเขา โยโกกาวะคือสถานีที่[โทเงะ โนะ คามะเมชิ](https://kama-meshi.com/th/articles/what-is-kamameshi) เอกิเบ็น (เบ็นโตะสถานีรถไฟ) ในหม้อดินเผา เริ่มวางขายในเดือนกุมภาพันธ์ 1958

## แหล่งอ้างอิง

- [Town of Kusatsu, "About Kusatsu Onsen"](https://www.town.kusatsu.gunma.jp/s013/040/020/1485254967207/index.html)
- [Town of Kusatsu, "Yubatake"](https://www.town.kusatsu.gunma.jp/s002/040/020/1485303527539/index.html)
- [Town of Kusatsu, "Bälz Memorial Hall"](https://www.town.kusatsu.gunma.jp/s002/040/010/1485310375253/index.html)
- [Agency for Cultural Affairs, database of nationally designated cultural properties, "Yubatake"](https://kunishitei.bunka.go.jp/heritage/detail/401/00004000)
- [Kusatsu Onsen Tourism Association, "Kusatsu Onsen, a renowned hot spring"](https://www.kusatsu-onsen.ne.jp/onsen/)
- [Kusatsu Onsen Tourism Association, "The springs"](https://www.kusatsu-onsen.ne.jp/onsen/source.php)
- [Kusatsu Onsen Tourism Association, "Netsu-no-yu: the history of yumomi"](https://www.kusatsu-onsen.ne.jp/netsunoyu/history.html)
- [Kusatsu Onsen Tourism Association, "About Kusatsu: climate"](https://www.kusatsu-onsen.ne.jp/youkoso/iroha01.php)
- [Kusatsu Onsen Tourism Association, "About Kusatsu: history"](https://www.kusatsu-onsen.ne.jp/youkoso/bunka03.php)
- [Kusatsu Onsen Tourism Association, "About Kusatsu: culture"](https://www.kusatsu-onsen.ne.jp/youkoso/bunka02.php)
- [Kusakaru Kōtsū, "Kusakaru Electric Railway web museum: history"](https://www.kkkg.co.jp/museum/history.html)
- [Kotobank, "Kusatsu Onsen"](https://kotobank.jp/word/%E8%8D%89%E6%B4%A5%E6%B8%A9%E6%B3%89-55117)
- [Kotobank, "Kusatsu-bushi"](https://kotobank.jp/word/%E8%8D%89%E6%B4%A5%E7%AF%80-483096)
- [Kotobank, "Bälz"](https://kotobank.jp/word/%E3%81%B9%E3%82%8B%E3%81%A4-3169327)

ที่มาของภาพ (ย่อขนาดเพื่อการแสดงผล):

- [くろふね / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E8%8D%89%E6%B4%A5%E6%B8%A9%E6%B3%89%E3%81%AE%E6%B9%AF%E7%95%9101.jpg), [CC BY-SA 4.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), 2017
- [Unknown (Edo-period print; uploaded to Commons by Namazu-tron) / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Shokoku_Onsen_Kounou_Kan.jpg), Public domain, 1851
- [Σ64 / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Kusatsu_Yumomi,_Gunma_01.jpg), [CC BY 4.0](https://creativecommons.org/licenses/by/4.0), 2019
- [Quatrogatos / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Kusatsuhotspring_shirahatanoyu.jpg), [CC BY-SA 4.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), 2019