---
title: "คารุอิซาวะ เมืองพักแรมบนนากาเซ็นโดกลายเป็นเมืองตากอากาศฤดูร้อนได้อย่างไร"
description: "คารุอิซาวะตั้งอยู่สูงราว 1,000 เมตรที่ตีนภูเขาอาซามะ ทางตะวันตกของช่องเขาอูซุย เมืองพักแรมที่ซบเซากลายเป็นเมืองตากอากาศฤดูร้อนหลังปี 1886 ได้อย่างไร"
url: https://kama-meshi.com/th/articles/karuizawa-history
language: th
published: 2026-11-11
category: "จุดหมายปลายทางในญี่ปุ่น › นากาโนะ"
tags: ["นากาโนะ", "ประวัติรถไฟ"]
author: "กองบรรณาธิการโอกิโนยะ"
publisher: "Oginoya Co., Ltd."
translations:
  en: https://kama-meshi.com/en/articles/karuizawa-history
  zh-TW: https://kama-meshi.com/zh-tw/articles/karuizawa-history
  ko: https://kama-meshi.com/ko/articles/karuizawa-history
  zh-CN: https://kama-meshi.com/zh-cn/articles/karuizawa-history
  zh-HK: https://kama-meshi.com/zh-hk/articles/karuizawa-history
  de: https://kama-meshi.com/de/articles/karuizawa-history
  fr: https://kama-meshi.com/fr/articles/karuizawa-history
  es: https://kama-meshi.com/es/articles/karuizawa-history
---

# คารุอิซาวะ เมืองพักแรมบนนากาเซ็นโดกลายเป็นเมืองตากอากาศฤดูร้อนได้อย่างไร

![บ้านเรือนท่ามกลางป่าไม้บนที่ราบสูง ด้านหลังมีภูเขาไฟลูกใหญ่ที่ยอดโล่งเตียนตั้งตระหง่าน](https://kama-meshi.com/_astro/karuizawa-mount-asama-2024.VbfVtdls_Z3RXJj.webp)

คารุอิซาวะเป็นเมืองทางตะวันออกของจังหวัดนากาโนะ ตั้งอยู่บนที่ราบสูงที่สูงจากระดับน้ำทะเลราว 1,000 เมตร ที่ตีนภูเขาอาซามะด้านตะวันออกเฉียงใต้ ทางตะวันตกของช่องเขาอูซุยพอดี ในสมัยเอโดะ (1603–1868) ที่นี่เป็นเมืองพักแรมบนทางหลวงนากาเซ็นโด และกลายเป็นเมืองตากอากาศฤดูร้อนหลังจากมิชชันนารี เอ. ซี. ชอว์ มาใช้ฤดูร้อนปี 1886 ที่นี่และสร้างบ้านพักตากอากาศในปี 1888 และหลังจากทางรถไฟข้ามช่องเขามาถึงในปี 1893

## ที่ราบสูงที่เดือนสิงหาคมเฉลี่ย 20.8°C

อุณหภูมิเฉลี่ยของคารุอิซาวะในเดือนสิงหาคมคือ 20.8°C เทียบกับ 26.9°C ในโตเกียว และอุณหภูมิสูงสุดรายวันเฉลี่ยของคารุอิซาวะคือ 26.3°C บนที่ราบสูงมีต้นลาร์ชและเบิร์ชขาวขึ้นอยู่ ในปี 2020 มีคนอาศัยอยู่ในเมืองราว 19,000 คน และช่วงกลางฤดูร้อนประชากรจะเพิ่มเป็นสิบเท่าของจำนวนนั้น

ภูเขาอาซามะ บนเขตแดนระหว่างจังหวัดนากาโนะกับจังหวัดกุนมะ เป็นภูเขาไฟที่ยังมีพลัง สูง 2,568 เมตร การปะทุในปี 1783 คร่าชีวิตผู้คนกว่าหนึ่งพันคน และลาวาที่ไหลลงทางลาดด้านเหนือก็แข็งตัวเป็นโอนิโอชิดาชิ ทุ่งหินยาวราว 5 กิโลเมตร

## เมืองพักแรมสามแห่งใต้ช่องเขา

ในสมัยเอโดะ [นากาเซ็นโด](https://kama-meshi.com/th/articles/nakasendo-usui) ทางหลวงสายในแผ่นดินระหว่างเอโดะกับเกียวโต ข้ามช่องเขาอูซุยมาแล้วผ่านเมืองพักแรมสามแห่งที่ตีนภูเขาอาซามะ คือคารุอิซาวะ คุตสึกาเกะ และโออิวาเกะ ผู้แสวงบุญที่กำลังไปวัดเซ็นโคจิ และไดเมียวที่เดินทางไปกลับเอโดะ มาพักที่นี่หลังไต่เขาขึ้นมา

เมืองพักแรมคารุอิซาวะไม่มีนาข้าว มีแต่ไร่ และเลี้ยงชีพด้วยการสัญจรบนถนนเป็นหลัก การปะทุในปี 1783 ทำลายเมืองไปเกือบหมด ประชากรลดจาก 1,395 คนในปี 1753 เหลือ 451 คนในปี 1843 หลังปี 1868 ระบบสถานีพักแรมถูกยกเลิก ถนนแผ่นดินสายใหม่เปิดในปี 1883 และเมืองพักแรมก็เสื่อมลง

## ฤดูร้อนปี 1886

ในปี 1886 อเล็กซานเดอร์ ครอฟต์ ชอว์ มิชชันนารีของคริสตจักรแห่งอังกฤษซึ่งเกิดในแคนาดา แวะที่คารุอิซาวะระหว่างเดินทางเผยแผ่ศาสนา เขากลับมาอีกครั้งในต้นเดือนกรกฎาคมปีนั้นพร้อมครอบครัว และพักอยู่จนถึงปลายเดือนสิงหาคม ชอว์แนะนำที่นี่แก่ชาวตะวันตกคนอื่น ๆ ที่อาศัยอยู่ในญี่ปุ่น ในเดือนพฤษภาคม 1888 เขาสร้างบ้านพักตากอากาศ ซึ่งเป็นหลังแรกในคารุอิซาวะ เขาเรียกภูมิอากาศที่นี่ว่า “โรงพยาบาลที่ไม่มีหลังคา”

![โบสถ์ผนังไม้ฝาซ้อนเกล็ดสีน้ำตาล มีไม้กางเขนสีขาวเหนือประตู ท่ามกลางต้นไม้สูง](https://kama-meshi.com/_astro/karuizawa-shaw-chapel-2015.DtRvbxJW_bRrCM.webp "โบสถ์อนุสรณ์ชอว์แห่งคารุอิซาวะ ปี 2015")

ชอว์ยังตั้งโบสถ์ในคารุอิซาวะ ซึ่งปัจจุบันคือโบสถ์อนุสรณ์ชอว์ และบ้านพักของเขาภายหลังถูกย้ายไปไว้ด้านหลังโบสถ์เป็นบ้านอนุสรณ์ ในเดือนสิงหาคม 1893 นาวาเอกชาวญี่ปุ่นคนหนึ่งสร้างบ้านพักตากอากาศหลังแรกที่มีชาวญี่ปุ่นเป็นเจ้าของ และแนะนำคารุอิซาวะให้ชนชั้นสูงของญี่ปุ่นรู้จัก เช่นเดียวกับที่ชอว์แนะนำให้ชาวต่างชาติรู้จัก

## ทางรถไฟไต่ขึ้นช่องเขา

รถรางม้าลากเริ่มวิ่งระหว่างโยโกกาวะ ซึ่งอยู่ที่ตีนช่องเขาอูซุยฝั่งกุนมะ กับคารุอิซาวะในเดือนกันยายน 1888 เดือนธันวาคมปีเดียวกัน ทางรถไฟจากนาโอเอ็ตสึริมทะเลญี่ปุ่นก็มาถึงคารุอิซาวะ ช่วงที่ขาดอยู่เชื่อมกันในเดือนเมษายน 1893 เมื่อ[รถไฟรางฟันเฟืองจากโยโกกาวะ](https://kama-meshi.com/th/articles/yokokawa-usui)เปิด และรถไฟวิ่งตลอดสายระหว่างอูเอโนะในโตเกียวกับนาโอเอ็ตสึได้ คารุอิซาวะอยู่สูงกว่าโยโกกาวะ 553 เมตร

จนถึงเดือนตุลาคม 1997 รถไฟทุกขบวนที่ข้ามช่องเขาจอดที่โยโกกาวะระหว่างที่พ่วงหรือปลดรถจักร ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 1958 ช่วงจอดนั้นคือตอนที่ผู้โดยสารวิ่งไปตามชานชาลาเพื่อซื้อ[โทเงะ โนะ คามะเมชิ](https://kama-meshi.com/th/articles/what-is-kamameshi) เอกิเบ็นในหม้อดินเผา

## โรงแรมและบ้านพักตากอากาศ

เมื่อทางรถไฟเสร็จสมบูรณ์ โรงแรมก็เปิดขึ้นและผู้มาเยือนในฤดูร้อนก็เพิ่มขึ้น คาเมยะ ที่พักแรมของเมืองพักแรมเก่า เคยให้ชอว์พักในฤดูร้อนปี 1886 ในปี 1894 ซาโต มัมเป เจ้าของที่พัก ปรับปรุงคาเมยะเป็นโรงแรมแบบตะวันตกสำหรับแขกชาวต่างชาติ และในปี 1896 ก็เปลี่ยนชื่อเป็นโรงแรมมัมเป ซึ่งเป็นชื่อที่ชาวต่างชาติออกเสียงง่ายกว่า จอห์น เลนนอน กับครอบครัวมาพักที่นี่สามฤดูร้อน ตั้งแต่ปี 1977 ถึง 1979

นักธุรกิจคนหนึ่งเริ่มสร้างโรงแรมมิกาสะในฤดูร้อนปี 1904 โดยมีซาโต มัมเป ควบคุมงาน ตัวอาคารเป็นของปี 1905 เป็นโรงแรมไม้แบบตะวันตกล้วนที่ออกแบบและสร้างด้วยฝีมือชาวญี่ปุ่น และมีบุคคลจากวงการธุรกิจและศิลปะมาพักมากจนได้ชื่อว่าโรกูเมกังแห่งคารุอิซาวะ ตามชื่ออาคารที่สร้างในโตเกียวเมื่อปี 1883 เพื่อรับรองแขกต่างชาติ วันที่ 31 พฤษภาคม 1980 อดีตโรงแรมมิกาสะได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญ

![อาคารไม้สองชั้น ผนังไม้กระดานสีเข้ม กรอบหน้าต่างสีครีม และมีหอเล็ก ๆ](https://kama-meshi.com/_astro/old-mikasa-hotel-2007.BJ0BZnqt_ZRVznA.webp "อดีตโรงแรมมิกาสะ ปี 2007")

ในเดือนสิงหาคม 1923 หมู่บ้านฮิงาชินางากูระยกฐานะเป็นเมืองและใช้ชื่อคารุอิซาวะ มีประชากร 5,012 คน จนถึงทศวรรษ 1930 คารุอิซาวะเป็นที่รู้จักในฐานะย่านบ้านพักตากอากาศของชาวต่างชาติ โดยมีคารุอิซาวะเก่าเป็นศูนย์กลาง และชาวญี่ปุ่นที่มีบ้านพักตากอากาศส่วนใหญ่เป็นนักการเมือง นักธุรกิจ และนักเขียน ถนนร้านค้าของคารุอิซาวะเก่าเกิดขึ้นบนที่ตั้งของเมืองพักแรม

![ภาพถ่ายขาวดำของถนนไม่ลาดยางที่มีร้านค้าเรียงราย มีผู้คนในชุดตะวันตกเดินและจูงจักรยาน](https://kama-meshi.com/_astro/karuizawa-main-street-1930s.C2qydNp-_2lza08.webp "ถนนสายหลักของคารุอิซาวะเก่าในทศวรรษ 1930")

นักเขียนก็มาคารุอิซาวะด้วย ในจำนวนนั้นมีมูโร ไซเซ อาริชิมะ ทาเกโอะ และคาวาบาตะ ยาสึนาริ โฮริ ทัตสึโอะ มาเยือนครั้งแรกในปี 1923 และกลับมาแทบทุกปี โดยใช้คารุอิซาวะเป็นฉากของผลงานหลายเรื่อง เขาอาศัยอยู่ที่โออิวาเกะตั้งแต่ปี 1944 และเสียชีวิตที่นั่นในปี 1953

## หลังสงคราม

ในปี 1972 เมืองกำหนดแนวปฏิบัติของตนเองเพื่อคุ้มครองธรรมชาติ โดยจำกัดการแบ่งที่ดิน ความสูงและสีของอาคาร และป้าย

บ้านพักตากอากาศขยายไปยังนากะคารุอิซาวะ ซึ่งคือคุตสึกาเกะเดิม และไปยังมินามิคารุอิซาวะ ทางใต้ของทางรถไฟ พอถึงปี 1997 มีบ้านพักตากอากาศราว 12,800 หลัง และบ้านพักรับรองของบริษัท 375 แห่ง

ในปี 1964 การแข่งขันขี่ม้าประเภทอีเวนติ้งสามวันของโตเกียวโอลิมปิกจัดขึ้นที่คารุอิซาวะ มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ 48 คนจาก 12 ประเทศ ในปี 1998 การแข่งขันเคอร์ลิงของโอลิมปิกฤดูหนาวนากาโนะจัดที่คาซาโกชิ พาร์ก อารีนา

## 1997: ชินคันเซ็นมาถึง

วันที่ 1 ตุลาคม 1997 [ชินคันเซ็นจากทาคาซากิถึงนากาโนะ](https://kama-meshi.com/th/articles/hokuriku-shinkansen)เปิดให้บริการ และโตเกียวก็อยู่ห่างไปราวหนึ่งชั่วโมง ในวันเดียวกัน เส้นทางเก่าระหว่างโยโกกาวะกับคารุอิซาวะถูกยกเลิกและมีรถบัสมาแทน ส่วนเส้นทางจากคารุอิซาวะถึงชิโนโนอิตกเป็นของบริษัทใหม่ คือรถไฟชินาโนะ [โอกิโนยะ](https://kama-meshi.com/th/articles/oginoya-history)เริ่มขายโทเงะ โนะ คามะเมชิบนชินคันเซ็นช่วงทาคาซากิ–คารุอิซาวะในวันนั้น

วันที่ 20 ตุลาคม และ 1 ธันวาคม 2018 ในวาระครบรอบ 130 ปีของสายชินเอ็ตสึ มีการขายโทเงะ โนะ คามะเมชิที่สถานีคารุอิซาวะใน[กระดาษห่อที่ระลึก](https://kama-meshi.com/th/articles/kakegami) ซึ่งลายต่างกันในแต่ละวัน

## แหล่งอ้างอิง

- [Town of Karuizawa, "Town handbook 2016: 130th anniversary of the health resort"](https://www.town.karuizawa.lg.jp/page/1510.html)
- [Town of Karuizawa, "Profile of the town"](https://www.town.karuizawa.lg.jp/page/1001.html)
- [Town of Karuizawa, "Cultural properties of the town"](https://www.town.karuizawa.lg.jp/page/1351.html)
- [Town of Karuizawa, "Hori Tatsuo Memorial Museum of Literature"](https://www.town.karuizawa.lg.jp/page/1357.html)
- [Japan Meteorological Agency, "Climate normals for Karuizawa (1991–2020)"](https://www.data.jma.go.jp/stats/etrn/view/nml_sfc_ym.php?prec_no=48&block_no=47622)
- [Japan Meteorological Agency, "Climate normals for Tokyo (1991–2020)"](https://www.data.jma.go.jp/stats/etrn/view/nml_sfc_ym.php?prec_no=44&block_no=47662)
- [Mampei Hotel, "About the hotel"](https://www.mampei.co.jp/about/)
- [Kotobank, "Karuizawa"](https://kotobank.jp/word/%E8%BB%BD%E4%BA%95%E6%B2%A2-468102)
- [Kotobank, "Karuizawa-shuku"](https://kotobank.jp/word/%E8%BB%BD%E4%BA%95%E6%B2%A2%E5%AE%BF-1293831)
- [Kotobank, "Mount Asama"](https://kotobank.jp/word/%E6%B5%85%E9%96%93%E5%B1%B1-25110)
- [Kotobank, "Onioshidashi"](https://kotobank.jp/word/%E9%AC%BC%E6%8A%BC%E5%87%BA%E3%81%97-823039)
- [Oginoya, chronology](https://www.oginoya.co.jp/tougenokamameshi/history/)

ที่มาของภาพ (ย่อขนาดเพื่อการแสดงผล):

- [Charlie fong / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Naka-Karuizawa_%26_Mount_Asama.jpg), [CC BY-SA 4.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), 2024
- [Daderot / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Shaw_memorial_chapel_-_Karuizawa,_Japan_-_DSC01913.JPG), [CC0](http://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/deed.en)
- [663highland / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Old_mikasa_hotel02s3872.jpg), [CC BY-SA 4.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), 2007
- [土屋写真館 / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Kyu-Karuizawa_Main_Street,_Vintage_Photos2.jpg), Public domain, 1930