---
title: "เดปาจิกะ ชั้นอาหารใต้ห้างสรรพสินค้าของญี่ปุ่น"
description: "เดปาจิกะคือชั้นอาหารในชั้นใต้ดินของห้างสรรพสินค้าญี่ปุ่น มาดูว่าขายอะไร อาหารมาอยู่ในชั้นใต้ดินข้างสถานีได้อย่างไร และกระแสบูมเริ่มขึ้นเมื่อไร"
url: https://kama-meshi.com/th/articles/depachika
language: th
published: 2026-11-11
category: "พื้นฐานการเดินทาง › ช้อปปิ้งและของฝาก"
tags: ["ช้อปปิ้ง", "เบนโตะ"]
author: "กองบรรณาธิการโอกิโนยะ"
publisher: "Oginoya Co., Ltd."
translations:
  en: https://kama-meshi.com/en/articles/depachika
  zh-TW: https://kama-meshi.com/zh-tw/articles/depachika
  ko: https://kama-meshi.com/ko/articles/depachika
  zh-CN: https://kama-meshi.com/zh-cn/articles/depachika
  zh-HK: https://kama-meshi.com/zh-hk/articles/depachika
  de: https://kama-meshi.com/de/articles/depachika
  fr: https://kama-meshi.com/fr/articles/depachika
  es: https://kama-meshi.com/es/articles/depachika
---

# เดปาจิกะ ชั้นอาหารใต้ห้างสรรพสินค้าของญี่ปุ่น

![ห้างสรรพสินค้าอาคารหินเจ็ดชั้นตรงหัวมุมถนน มีกันสาดสีแดงที่ระดับถนน และป้ายสีแดงแนวตั้งเขียนว่า MITSUKOSHI](https://kama-meshi.com/_astro/mitsukoshi-nihonbashi-main-store-2024.C-1dHRFQ_Zp2w55.webp)

เดปาจิกะคือชั้นอาหารในชั้นใต้ดินของห้างสรรพสินค้าญี่ปุ่น ขายกับข้าวสำเร็จรูป เบ็นโตะ ขนม อาหารสด และเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ โดยส่วนมากขายที่เคาน์เตอร์ซึ่งเปิดในชื่อของร้านที่มีชื่อเสียง ห้างสรรพสินค้าตั้งแผนกอาหารไว้ในชั้นใต้ดินเป็นครั้งแรกในปี 1922 สถานีรถไฟใต้ดินเชื่อมกับชั้นใต้ดินเหล่านั้นตั้งแต่ปี 1930 และในเดือนเมษายน 2000 ชั้นอาหารแห่งหนึ่งในชิบูยะได้รับการปรับปรุงใหม่ ซึ่งบริษัทที่ดำเนินการยกให้ชั้นนั้นเป็นผู้จุดกระแส “เดปาจิกะบูม”

คำนี้รวมคำว่า “เดปาโตะ” ซึ่งแปลว่าห้างสรรพสินค้า กับ “จิกะ” ซึ่งแปลว่าชั้นใต้ดิน

## บนชั้นนี้มีอะไร

ห้างสรรพสินค้าในญี่ปุ่นคือร้านขนาดใหญ่ที่มีสินค้าสำหรับทุกด้านของชีวิตประจำวันและขายแบบพบหน้าลูกค้า เดปาจิกะของห้างมีตั้งแต่อาหารแบบเดลิคาเทสเซนไปจนถึงขนมชั้นดี ได้แก่ อาหารคุณภาพสูงจากญี่ปุ่นและต่างประเทศ ไวน์และสุรา สาเก บาแก็ตฝรั่งเศส วัตถุดิบสด และ[เบ็นโตะ](https://kama-meshi.com/th/articles/what-is-bento)สำเร็จรูป เบ็นโตะที่มัตสึยะในกินซ่ามีตั้งแต่กล่องแบบไคเซกิและปลาไหล ไปจนถึงเทมปุระ ซูชิ ออร์เดิร์ฟ และแซนด์วิช

สมาคมห้างสรรพสินค้าญี่ปุ่นนับอาหารเป็นสี่กลุ่ม คืออาหารสด ขนม “โซไซ” (กับข้าวสำเร็จรูป) และอาหารอื่น ๆ ในเดือนกันยายน 2026 ห้าง 169 แห่งของ 68 บริษัทที่สมาคมสำรวจมียอดขายราว 443,400 ล้านเยน และอาหารคิดเป็นร้อยละ 22.8 ของยอดนั้น โดยขนมอยู่ที่ร้อยละ 6.8 และโซไซร้อยละ 5.9 ในเดือนธันวาคม 2025 ซึ่งการจับจ่ายปลายปีมีอาหารเป็นศูนย์กลาง สัดส่วนนี้อยู่ที่ร้อยละ 31.8 โดยขนมอย่างเดียวอยู่ที่ร้อยละ 10.7

## โซไซกับมื้ออาหารที่อยู่ตรงกลาง

โซไซคือกับข้าวในชีวิตประจำวัน คำนี้ใช้กันมาตั้งแต่กลางสมัยเอโดะ (1603–1868) ซึ่งตอนนั้นมีร้านที่เรียกว่า “ไซยะ” ขายโซไซอยู่แล้ว โดยตักใส่ชามพูน ๆ วางไว้หน้าร้าน เป็นของต้มเคี่ยวและถั่วต้มเคี่ยว

การซื้ออาหารสำเร็จรูปไปกินที่บ้านหรือที่ทำงานเรียกว่า “นากาโชกุ” การกินนอกบ้านคือ “ไกโชกุ” การทำอาหารที่บ้านจากวัตถุดิบคือ “อูจิโชกุ” และนากาโชกุได้ชื่อมาจากการอยู่กึ่งกลางระหว่างสองอย่างนั้น คำนี้ครอบคลุมโซไซ ซูชิ [โอนิกิริ](https://kama-meshi.com/th/articles/onigiri) แซนด์วิช และเบ็นโตะที่ซื้อจากเดปาจิกะหรือร้านสะดวกซื้อ หรือสั่งให้มาส่ง สัดส่วนของค่าใช้จ่ายด้านอาหารของครัวเรือนที่เป็นอาหารปรุงสำเร็จและอาหารทำนองเดียวกัน อยู่ที่ร้อยละ 28.4 ในปี 1975 และร้อยละ 44.0 ในปี 2013

## ลงสู่ชั้นใต้ดิน และต่อเข้ากับรถไฟใต้ดิน

ห้างสรรพสินค้าแห่งแรกของญี่ปุ่นคือมิตสึโคชิ โกฟูกูเต็ง ซึ่งก่อตั้งในปี 1904 และห้างสรรพสินค้าญี่ปุ่นมีที่มาสองสาย คือร้านกิโมโน กับห้างที่เกิดขึ้นตรงสถานีปลายทางของรถไฟเอกชน เมื่อทาคาชิมายะเปิดห้างใหม่ที่นางาโฮริในโอซาก้าเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 1922 ก็กลายเป็นห้างสรรพสินค้าสายร้านกิโมโนแห่งแรกที่ทำชั้นใต้ดินเป็นพื้นที่ขายและตั้งแผนกอาหารไว้ที่นั่น

ในสมัยโชวะซึ่งเริ่มในปี 1926 บริษัทรถไฟเริ่มเปิดห้างสรรพสินค้าของตัวเอง และรถไฟใต้ดินก็มาถึงชั้นใต้ดิน ในปี 1930 สถานีอุเอโนะฮิโรโกจิเชื่อมตรงกับพื้นที่ขายชั้นใต้ดินของมัตสึซากายะ สาขาอุเอโนะ และในเดือนเมษายน 1932 สถานีมิตสึโคชิมาเอะ ซึ่งแปลว่า “หน้ามิตสึโคชิ” เปิดโดยเชื่อมกับพื้นที่ขายชั้นใต้ดินของมิตสึโคชิสาขาหลักในนิฮมบาชิ คืออาคารในภาพถ่ายด้านบน ในปี 1934 บริษัทรถไฟฟ้าโตเกียวโยโกฮาม่าเปิดห้างสรรพสินค้าของตัวเองที่สถานีชิบูยะ ซึ่งแยกเป็นอีกบริษัทหนึ่งชื่อห้างสรรพสินค้า Toyoko ในปี 1948 เดปาจิกะมักเชื่อมกับสถานีรถไฟ

## ร้านดังบนชั้นเดียว

“เมเท็งไก” ซึ่งแปลว่า “ถนนร้านดัง” คือพื้นที่ขายในห้างสรรพสินค้าหรืออาคารทำนองเดียวกันที่รวมร้านมีชื่อเสียงไว้ด้วยกัน วันที่ 1 ธันวาคม 1936 มัตสึซากายะตั้ง 東西名物街 ซึ่งแปลว่า “ถนนของขึ้นชื่อจากตะวันออกและตะวันตก” ขึ้นที่ชั้นใต้ดินชั้นหนึ่งของสาขานาโงย่า โดยรวมร้านจากเกียวโต โอซาก้า และโตเกียว ในนั้นมีโทรายะ ผู้ผลิตสาหร่ายคมบุเค็ม Matsumaeya และร้านขนมตะวันตก Colombin ประวัติบริษัทของมัตสึซากายะเรียกชั้นปี 1936 นี้ว่าผู้บุกเบิกของเมเท็งไก

วันที่ 27 ตุลาคม 1951 Toyoko Norengai เปิดด้วยร้าน 15 ร้านบนชั้นระดับถนนของห้างสรรพสินค้า Toyoko ในชิบูยะ “โนเร็ง” คือผ้าย้อมชื่อร้านที่แขวนไว้ตรงทางเข้าร้าน Toyoko Norengai รวมร้านเก่าแก่และร้านยอดนิยมจากกินซ่าและที่อื่น ๆ ซึ่งมี Eitaro และ Colombin รวมอยู่ด้วย และคำเชิญชวนต่อผู้ที่อาศัยตามแนวรถไฟสายโตคิวกับผู้โดยสารที่ผ่านสถานีปลายทางก็คือ ของขึ้นชื่อและ[ขนมขึ้นชื่อ](https://kama-meshi.com/th/articles/wagashi-and-seasons)ซื้อได้ที่ชิบูยะโดยไม่ต้องเดินทางเข้าใจกลางเมือง โตคิวกล่าวถึง Toyoko Norengai ว่าเป็นเมเท็งไกแห่งแรกของญี่ปุ่น ความสำเร็จนี้นำไปสู่เมเท็งไกในห้างสรรพสินค้าและอาคารสถานีที่อื่น ๆ และนักเขียนคนหนึ่งในปี 1955 ตั้งข้อสังเกตว่าห้างสรรพสินค้าส่วนใหญ่มีอะไรทำนองนี้

![ทางเข้ากระจกข้างป้ายบนผนังที่เขียนว่า Shibuya Hikarie ShinQs มีโปสเตอร์ตรงประตูเขียนว่า 春の東横のれん街まつり](https://kama-meshi.com/_astro/toyoko-norengai-hikarie-2024.CQymdGO9_Z25Wt6g.webp "ทางเข้า Toyoko Norengai บนชั้นใต้ดินชั้นสามของ Shibuya Hikarie ปี 2024")

Toyoko Norengai ย้ายไปชั้นใต้ดินของ Shibuya Mark City ในปี 2013 และไปชั้นใต้ดินของ Shibuya Hikarie ในปี 2020 “เทมิยาเงะ” คือของฝากชิ้นเล็กที่ผู้มาเยือนนำติดมือไปเมื่อไปเยี่ยมใครสักคน และห้างสรรพสินค้าโตคิวนำเสนอสินค้าที่ขายใน Toyoko Norengai ว่าเหมาะจะมอบให้คนสำคัญ

## 2000: เดปาจิกะบูม

ในเดือนเมษายน 2000 ห้างสรรพสินค้าโตคิวปรับปรุงชั้นอาหารที่ชั้นใต้ดินชั้นหนึ่งของสาขา Toyoko ใหม่ และเปิดอีกครั้งในชื่อ Tokyu Food Show ครัวที่อยู่ภายในพื้นที่ขายและกิจกรรมส่งเสริมการขายที่คึกคักดึงดูดความสนใจ และโตคิวยกให้ Tokyu Food Show เป็นผู้จุดกระแส “เดปาจิกะบูม”

## กินซ่า สถานี และฮอลล์จัดงาน

ห้างสรรพสินค้ามารวมตัวกันใน[กินซ่า](https://kama-meshi.com/th/articles/ginza-shimbashi)พร้อมกับร้านเฉพาะทางระดับหรู คาเฟ่ และร้านอาหาร มัตสึซากายะเปิดสาขากินซ่าในปี 1924 และมิตสึโคชิเปิดสาขากินซ่าในเดือนเมษายน 1930

ห้างสรรพสินค้าตั้งอยู่นอกประตูตรวจตั๋วของสถานี จึงเข้าเดปาจิกะได้โดยไม่ต้องมีตั๋ว ส่วน[เอกินากะ](https://kama-meshi.com/th/articles/ekinaka) พื้นที่ซื้อของด้านในประตูตรวจตั๋ว มีรูปแบบอย่างทุกวันนี้ในปี 2005

ห้างสรรพสินค้ายังขายอาหารในฮอลล์จัดงานด้วย “บุสซังเต็ง” คืองานที่จัดแสดงและขายอาหารขึ้นชื่อกับงานหัตถกรรมของภูมิภาคหนึ่ง และในปี 1951 ทาคาชิมายะจัดงานฮอกไกโดแฟร์ที่ฮอกไกโดเป็นผู้จัดเอง ซึ่งเป็นครั้งแรกของงานลักษณะนี้ในห้างสรรพสินค้า [งานเอกิเบ็นแฟร์](https://kama-meshi.com/th/articles/ekiben-fairs)รวมเอกิเบ็นจากทั่วญี่ปุ่นมาไว้ในฮอลล์จัดงานของห้างสรรพสินค้า งานเอกิเบ็นแฟร์แห่งชาติครั้งแรกจัดที่ทาคาชิมายะในโอซาก้าในเดือนกุมภาพันธ์ 1958 เดือนเดียวกับที่[โทเงะ โนะ คามะเมชิ](https://kama-meshi.com/th/articles/what-is-kamameshi)วางขายที่สถานีโยโกกาวะ

## แหล่งอ้างอิง

- [Japan National Tourism Organization, "Your Guide to Japanese Department Store Food Floors"](https://www.japan.travel/en/story/depachika-guide/)
- [Kotobank, "Hyakkaten" (department store)](https://kotobank.jp/word/%E7%99%BE%E8%B2%A8%E5%BA%97-121001)
- [Kotobank, "Nakashoku"](https://kotobank.jp/word/%E4%B8%AD%E9%A3%9F-188575)
- [Kotobank, "Sōzai"](https://kotobank.jp/word/%E7%B7%8F%E8%8F%9C-552321)
- [Kotobank, "Meitengai"](https://kotobank.jp/word/%E5%90%8D%E5%BA%97%E8%A1%97-643131)
- [Kotobank, "Temiyage"](https://kotobank.jp/word/%E6%89%8B%E5%9C%9F%E7%94%A3-576875)
- [Kotobank, "Ginza"](https://kotobank.jp/word/%E9%8A%80%E5%BA%A7-54177)
- [Japan Department Stores Association, "Department store sales, December 2025" (PDF)](https://www.depart.or.jp/store_sale/files/202512zenkokupp.pdf)
- [Japan Department Stores Association, "Department store sales, September 2026" (PDF)](https://www.depart.or.jp/store_sale/files/202609zenkokupp.pdf)
- [Nagoya City Library, research report no. 70, on the origin of depachika (PDF)](https://www.library.city.nagoya.jp/img/reference/chosahoukoku_70.pdf)
- [Tokyu, 100-year history, chapter 2 (column on Toyoko Norengai)](https://www.tokyu.co.jp/history/chapter02_2_1/)
- [Tokyu Department Store, "Tokyu Food Show 25th anniversary"](https://www.tokyu-dept.co.jp/tokyufoodshow/25anniv/index.html)
- [Tokyu Department Store, "Toyoko Norengai"](https://www.tokyu-dept.co.jp/shinqs/norengai/)
- [Tokyu Department Store, company history](https://www.tokyu-dept.co.jp/corporate/history/)
- [Isetan Mitsukoshi Holdings, "History of Mitsukoshi"](https://www.imhds.co.jp/corporate/business/department/history/history-mitsukoshi.html)
- [J. Front Retailing, "History of Matsuzakaya"](https://www.j-front-retailing.com/company/history_matsuzakaya.php)
- [Takashimaya Archives, "History of Takashimaya"](https://www.takashimaya.co.jp/shiryokan/history/index2.html)

ที่มาของภาพ (ย่อขนาดเพื่อการแสดงผล):

- [Kakidai / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Mitsukoshi_Nihonbashi_main_store_9.jpg), [CC BY-SA 4.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), 2024
- [妖精書士 / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Toyoko_Norengai(Shibuya_Hikarie).jpg), [CC0](http://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/deed.en)