---
title: "ภาชนะเซรามิกญี่ปุ่นเป็นของฝาก: ภาชนะในชีวิตประจำวันแต่ละชิ้นใช้ทำอะไร"
description: "ถ้วยข้าว ถ้วยชา กาน้ำชา ขวดสาเก จานใบเล็ก มาดูว่าภาชนะบนโต๊ะอาหารประจำวันของญี่ปุ่นเรียกว่าอะไร แต่ละชิ้นใช้ทำอะไร และเครื่องหมาย Traditional Mark หมายถึงอะไร"
url: https://kama-meshi.com/th/articles/ceramics-as-souvenirs
language: th
published: 2026-11-11
category: "พื้นฐานการเดินทาง › ช้อปปิ้งและของฝาก"
tags: ["ของฝาก", "เครื่องปั้นมาชิโกะ"]
author: "กองบรรณาธิการโอกิโนยะ"
publisher: "Oginoya Co., Ltd."
translations:
  en: https://kama-meshi.com/en/articles/ceramics-as-souvenirs
  zh-TW: https://kama-meshi.com/zh-tw/articles/ceramics-as-souvenirs
  ko: https://kama-meshi.com/ko/articles/ceramics-as-souvenirs
  zh-CN: https://kama-meshi.com/zh-cn/articles/ceramics-as-souvenirs
  zh-HK: https://kama-meshi.com/zh-hk/articles/ceramics-as-souvenirs
  de: https://kama-meshi.com/de/articles/ceramics-as-souvenirs
  fr: https://kama-meshi.com/fr/articles/ceramics-as-souvenirs
  es: https://kama-meshi.com/es/articles/ceramics-as-souvenirs
---

# ภาชนะเซรามิกญี่ปุ่นเป็นของฝาก: ภาชนะในชีวิตประจำวันแต่ละชิ้นใช้ทำอะไร

![กาน้ำชาลายครามแบบด้ามจับด้านข้าง กับถ้วยชาสีขาวสองใบที่คว่ำไว้ วางบนถาดเครื่องเขินทรงกลม ด้านหลังมีกระปุกใส่ใบชาเคลือบยางรัก](https://kama-meshi.com/_astro/ryokan-tea-set-2015.o1deIMBT_2lGow3.webp)

ภาชนะบนโต๊ะอาหารประจำวันของญี่ปุ่นเป็นชุดของภาชนะชิ้นเล็ก ๆ ที่แต่ละชิ้นมีหน้าที่เดียว คือถ้วยสำหรับข้าว ถ้วยกับกาสำหรับชา ขวดกับจอกสำหรับสาเก และจานกับชามใบเล็กสำหรับอย่างอื่นทั้งหมด ถ้วยข้าว ถ้วยชา และตะเกียบ มักเป็นของคนใดคนหนึ่งในบ้าน โดยแยกจากของคนอื่นด้วยรูปทรงหรือลวดลาย

## ภาชนะแต่ละชิ้นโดยสรุป

| ภาชนะ | ชื่อภาษาญี่ปุ่น | ใช้ทำอะไร | มักทำจาก |
| --- | --- | --- | --- |
| ถ้วยข้าว | *meshi-jawan* หรือเรียกสั้น ๆ ว่า *chawan* | ข้าว | เครื่องปั้นดินเผาหรือพอร์ซเลน |
| ถ้วยซุป | *shiru-wan* | ซุปมิโซะและซุปอื่น ๆ | ไม้เคลือบยางรัก |
| ถ้วยชา | *yunomi* | ชาร้อน | เครื่องปั้นดินเผาหรือพอร์ซเลน |
| กาน้ำชา | *kyūsu* | ชงเซ็นจะและชาใบชนิดอื่น | เครื่องปั้นดินเผาหรือพอร์ซเลน |
| กาน้ำชาแบบมีหูหิ้วโค้ง | *dobin* | ชงชาหรือต้มน้ำ | เครื่องปั้นดินเผา |
| ขวดสาเก | *tokkuri* | รินสาเก และเป็นภาชนะที่มักใช้อุ่นสาเก | เครื่องปั้นดินเผาหรือพอร์ซเลน |
| จอกสาเก | *choko* | ดื่มสาเก | เครื่องปั้นดินเผาหรือพอร์ซเลน |
| ถ้วยโซบะ | *soba-choko* | น้ำจิ้มสำหรับเส้นโซบะ | มักเป็นพอร์ซเลนเขียนลายสีน้ำเงิน |
| จานใบเล็ก เส้นผ่านศูนย์กลางราว 10 ซม. | *kozara* | อาหารที่ตักแบ่งจากจานกลาง กับข้าวจานรอง | เครื่องปั้นดินเผาหรือพอร์ซเลน |
| ชาม ลึกกว่าจาน | *hachi* | ใส่อาหารขึ้นโต๊ะ | เครื่องปั้นดินเผาหรือพอร์ซเลน และยังมีไม้ เครื่องเขิน หรือแก้ว |
| ชามใบใหญ่ที่จุได้ราวสามเท่าของถ้วยข้าวธรรมดา | *donburi* | [ข้าวที่มีกับข้าวโปะหน้า](https://kama-meshi.com/th/articles/donburi) | เครื่องปั้นดินเผาหรือพอร์ซเลนเนื้อหนา |
| ที่วางตะเกียบ | *hashioki* | วางปลาย[ตะเกียบ](https://kama-meshi.com/th/articles/chopsticks) | เครื่องปั้นดินเผา พอร์ซเลน และวัสดุอื่น ๆ |

## ถ้วยของตัวเอง

บนโต๊ะอาหารญี่ปุ่น โดบิงใส่ชากับชามใบใหญ่ใส่ของต้มเป็นของที่ใช้ร่วมกัน ส่วนถ้วยข้าว ถ้วยซุป จานใบเล็ก ถ้วยชา และตะเกียบ จัดวางไว้ให้แต่ละคน และถ้วยข้าว ถ้วยชา กับตะเกียบ ก็มักกำหนดไว้ด้วยว่าเป็นของใคร

มีความเปลี่ยนแปลงสองอย่างที่ทำให้ภาชนะส่วนตัวแพร่หลายขึ้นในญี่ปุ่น มื้ออาหารย้ายจากถาดของแต่ละคนมาเป็นโต๊ะที่นั่งร่วมกัน และข้าวย้ายจากถ้วยไม้มาเป็นถ้วยเซรามิก ซึ่งเลือกตามลวดลายได้

“เมโอโตะจาวัง” (meoto-jawan) หรือ “ถ้วยสามีภรรยา” คือถ้วยหนึ่งคู่ที่รูปทรงและลวดลายเหมือนกันแต่มีสองขนาด ใบใหญ่สำหรับสามี ใบเล็กสำหรับภรรยา มีทั้งที่ทำเป็นถ้วยข้าวและถ้วยชา

![ถ้วยข้าวเคลือบสีเข้มบนขาถ้วยที่ไม่เคลือบ มีน้ำเคลือบสีขาวไหลลงมาจากขอบปาก](https://kama-meshi.com/_astro/rice-bowl-chawan-2015.CNnlmZlK_66uFD.webp "ถ้วยข้าว ปี 2015")

## ทำไมถ้วยข้าวจึงเรียกว่าถ้วยชา

“จาวัง” (chawan) แปลว่า “ถ้วยชา” และเดิมคำนี้หมายถึงถ้วยเซรามิกสำหรับดื่มชา อาหารนั้นกินจากถ้วยไม้ และก่อนสมัยเอโดะ (ปี 1603–1868) ญี่ปุ่นทำถ้วยเซรามิกสำหรับใส่อาหารไม่มากนัก ตั้งแต่ราวกลางสมัยเอโดะ ข้าวจึงเสิร์ฟในถ้วยเซรามิก ถ้วยสำหรับข้าวเหล่านี้ดัดแปลงมาจากภาชนะสำหรับชา และถูกเรียกว่าจาวังไปด้วย ถ้วยข้าวจึงมีชื่อว่า “เมชิจาวัง” (meshi-jawan) คือ “ถ้วยชาสำหรับข้าว” ถ้วยข้าวมีทั้งที่เป็น[เครื่องปั้นดินเผาซึ่งเนื้อดูดน้ำ และพอร์ซเลนซึ่งเนื้อไม่ดูดน้ำเลย](https://kama-meshi.com/th/articles/pottery-and-porcelain)

ซุปยังอยู่กับไม้ต่อไป ซุปนั้นดื่มจากถ้วยโดยตรง โดยยกถ้วยขึ้นด้วยสองมือ และถ้วยไม้เคลือบยางรักที่เรียกว่า “วัง” (wan) นำความร้อนได้น้อย จึงยกซุปร้อน ๆ ขึ้นจรดปากได้โดยไม่ลวกริมฝีปาก และซุปก็ร้อนอยู่ได้นานกว่า

ถ้วยข้าวก็ถือไว้ในมือเช่นกัน ถ้วยข้าวที่ดีมีน้ำหนักเล็กน้อยและวางบนฝ่ามือได้มั่นคง ส่วนถ้วยชาที่ดีจะเรียบลื่นตรงส่วนที่สัมผัสริมฝีปาก

## ถ้วยกับกาสำหรับชา

“ยูโนมิ” (yunomi) คือถ้วยเซรามิกใบเล็กสำหรับ[ชาร้อน](https://kama-meshi.com/th/articles/japanese-tea-types) มีทั้งทรงกระบอกลึกและทรงชามที่ตื้นกว่า “คิวสุ” (kyūsu) คือกามีฝาที่มีพวยและด้ามจับ ปกติจุได้ 200 ถึง 600 มิลลิลิตร

คิวสุแพร่หลายในญี่ปุ่นตั้งแต่รัชศกบุงกะและบุนเซ (ปี 1804–30) เมื่อเซ็นจะเป็นที่นิยมขึ้นมา โทโกนาเมะยากิจากจังหวัดไอจิ บังโกะยากิจากจังหวัดมิเอะ และคิโยมิซุยากิจากเกียวโต อยู่ในกลุ่มเครื่องปั้นดินเผาที่ขึ้นชื่อเรื่องคิวสุ ชาที่เคยขายตามสถานีรถไฟมาใน “โดบิง” (dobin) ใบเล็ก คือ[กาน้ำชารถไฟ](https://kama-meshi.com/th/articles/train-tea)

## ขวดกับจอกสำหรับสาเก

“ทกกูริ” (tokkuri) คือขวดที่คอแคบ ปากเล็ก และตัวป่อง ทกกูริใบเล็กที่จุหนึ่งหรือสอง “โก” (gō) คือ “คันดกกูริ” (kan-dokkuri) ขวดสำหรับสาเกอุ่น [หนึ่งโก](https://kama-meshi.com/th/articles/rice-measures)เท่ากับราว 0.18 ลิตร คันดกกูริใช้คู่กับ “โจโกะ” (choko) จอกใบเล็กที่ปากบานกว้าง และโจโกะแพร่หลายไปทั่วในสมัยเอโดะในฐานะคู่ของคันดกกูริ “กูอิโนมิ” (guinomi) คือจอกที่ใหญ่และลึกกว่า มีขนาดอยู่ระหว่างโจโกะกับยูโนมิ

![ขวดสาเกลายครามกับจอกใบเล็กบนเสื่อไม้ไผ่](https://kama-meshi.com/_astro/tokkuri-and-choko-2009.oFjbfriX_N7Vjp.webp "ทกกูริกับจอกสาเก ปี 2009")

## จานใบเล็ก

“มาเมซาระ” (mamezara) คือจานที่เล็กเป็นพิเศษ เส้นผ่านศูนย์กลางราวสอง “ซุน” (sun) หรือ 6 เซนติเมตร สำหรับใส่โชยุ เครื่องปรุงรส หรือผักดอง จานใบเล็กก้นตื้นสำหรับผักดองและของทำนองเดียวกันยังเรียกว่า “เทชิโอซาระ” (teshio-zara) หรือ “จานเกลือประจำมือ” ด้วย เพราะแต่ก่อนมีการวางเกลือเล็กน้อยบนจานใบเล็กในถาดของแต่ละคน เพื่อชำระมื้ออาหารให้บริสุทธิ์และเพื่อปรุงรสตามชอบ

![จานใบเล็กลายริ้วสีน้ำเงินที่ใส่โชยุ ข้าง ๆ เป็นขวดโชยุลายตาข่ายสีน้ำเงิน](https://kama-meshi.com/_astro/teshio-zara-soy-cruet-2020.CT820jOe_1u4fid.webp "โชยุในเทชิโอซาระ ปี 2020")

## เมืองเครื่องปั้นดินเผาและ Traditional Mark

[เมืองเครื่องปั้นดินเผาของญี่ปุ่น](https://kama-meshi.com/th/articles/japanese-pottery-regions)ขายภาชนะของตนในงานตลาด งานของมาชิโกะ ในจังหวัดโทจิงิ เริ่มในปี 1966 และจัดในช่วงวันหยุดโกลเดนวีกในฤดูใบไม้ผลิ กับอีกครั้งช่วงใกล้วันที่ 3 พฤศจิกายน โดยมีเต็นท์กว่า 800 หลังอยู่เคียงกับร้านค้าราว 50 ร้าน ฮาซามิ ในจังหวัดนางาซากิ ทำพอร์ซเลนสำหรับใช้ประจำวัน เทศกาลของที่นี่เริ่มในเดือนเมษายน 1959 และจัดตั้งแต่วันที่ 29 เมษายนถึง 5 พฤษภาคม โดยมีภาชนะจากโรงเผากว่า 100 แห่ง

![เต็นท์สีขาวเรียงเป็นแถวและผู้มาเยือน หน้าอาคารสีขาวที่มีป้ายเขียนว่า 益子焼窯元共販センター มีรูปปั้นทานูกิขนาดยักษ์อยู่ข้างหลังคากระเบื้อง](https://kama-meshi.com/_astro/mashiko-fair-kyohan-center-2023.CCPdZ45d_DF2Kb.webp "เต็นท์หน้าศูนย์จำหน่ายร่วมของโรงเผา ในงานตลาดเครื่องปั้นดินเผามาชิโกะ ฤดูใบไม้ผลิปี 2023")

ภายใต้กฎหมายปี 1974 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจ การค้า และอุตสาหกรรม เป็นผู้ขึ้นทะเบียนงานหัตถกรรมดั้งเดิม คือของสำหรับใช้ในชีวิตประจำวันซึ่งทำด้วยมือเป็นหลัก ฮาซามิยากิได้รับการขึ้นทะเบียนในปี 1978 และ[มาชิโกะยากิ](https://kama-meshi.com/th/articles/mashiko-ware)ในปี 1979 งานหัตถกรรมที่ขึ้นทะเบียนแล้วจะมีเครื่องหมาย Traditional Mark หรือ “เด็นโตมากุ” (dentō māku) ชิ้นงานที่ติด “เด็นโตโชชิ” (dentō shōshi) คือฉลากรับรองที่พิมพ์ Traditional Mark ไว้ ผ่านการตรวจสอบที่จัดโดยสมาคมผู้ผลิตของแหล่งผลิตนั้นหรือองค์กรทำนองเดียวกันมาแล้ว

## หม้อที่มากับเบ็นโตะ

มีมาชิโกะยากิชิ้นหนึ่งที่มาพร้อมอาหารอยู่ข้างใน [โทเงะ โนะ คามะเมชิ](https://kama-meshi.com/th/articles/what-is-kamameshi) เอกิเบ็นที่โอกิโนยะวางขายที่สถานีโยโกกาวะเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 1958 บรรจุใน[หม้อดินเผา](https://kama-meshi.com/th/articles/the-kama-pot)มาชิโกะยากิ และขายไปแล้วกว่า 170 ล้านชุด หม้อนี้ใส่ข้าวได้หนึ่งโก รอบส่วนบนของหม้อมีแถบน้ำเคลือบสีน้ำตาล และมีชื่อ おぎのや (โอกิโนยะ) สลักลงไปในน้ำเคลือบ

![หม้อเปล่าที่มีชื่อโอกิโนยะสลักอยู่บนแถบเคลือบสีน้ำตาล มีฝาแบนพิงอยู่](https://kama-meshi.com/_astro/oginoya-kama-empty.KK2aZBo3_Z2jk9w6.webp "หม้อของโทเงะ โนะ คามะเมชิ")

โทเงะ โนะ คามะเมชิที่เย็นแล้วอุ่นทั้งหม้อได้ในไมโครเวฟ 600 วัตต์ราวสามนาที โอกิโนยะเผยแพร่ชุดสูตรอาหาร 29 สูตรที่ใช้หม้อเปล่า และหม้อที่ใช้ภายในร้านของโอกิโนยะเองจะถูกเก็บกลับมา ตรวจดูว่ามีรอยแตกหรือบิ่นหรือไม่ ล้างด้วยไอน้ำสองรอบ แล้วนำมาใช้อีกครั้ง

## แหล่งอ้างอิง

- [Kotobank, "Chawan" (bowl)](https://kotobank.jp/word/%E8%8C%B6%E7%A2%97-96881)
- [Kotobank, "Wan" (lacquered bowl)](https://kotobank.jp/word/%E6%A4%80-154452)
- [Kotobank, "Shokki" (tableware)](https://kotobank.jp/word/%E9%A3%9F%E5%99%A8-80484)
- [Kotobank, "Kyūsu" (teapot)](https://kotobank.jp/word/%E6%80%A5%E9%A0%88-52096)
- [Kotobank, "Tokkuri" (sake flask)](https://kotobank.jp/word/%E5%BE%B3%E5%88%A9-105356)
- [Kotobank, "Choko" (sake cup)](https://kotobank.jp/word/%E7%8C%AA%E5%8F%A3-431482)
- [Kotobank, "Meoto-jawan" (paired bowls)](https://kotobank.jp/word/%E5%A4%AB%E5%A9%A6%E8%8C%B6%E7%A2%97-643437)
- [Kotobank, "Teshio-zara" (small dish)](https://kotobank.jp/word/%E6%89%8B%E5%A1%A9%E7%9A%BF-575734)
- [Ministry of Economy, Trade and Industry, "Traditional crafts"](https://www.meti.go.jp/policy/mono_info_service/mono/nichiyo-densan/index.html)
- [Shiga Prefecture, "Traditional crafts of Shiga" (the Traditional Mark and certificate label)](https://www.pref.shiga.lg.jp/fd00/6498.html)
- [Hasami Ceramics Industry Cooperative, "Ceramics Q&A"](https://www.hasamiyaki.or.jp/pages/39/)
- [Mashiko Town Tourism Association, "Mashiko Pottery Fair"](http://blog.mashiko-kankou.org/ceramics_bazaar/)
- [Oginoya, "Tōge no Kamameshi"](https://www.oginoya.co.jp/bento/kamameshi/)
- [Oginoya, "Frequently asked questions"](https://www.oginoya.co.jp/tougenokamameshi/qa/)

ที่มาของภาพ (ย่อขนาดเพื่อการแสดงผล):

- [極地狐 / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E6%97%85%E9%A4%A8%E3%81%AE%E3%81%8A%E8%8C%B6%E9%A3%B2%E3%81%BF%E3%82%BB%E3%83%83%E3%83%88_(24833896862).jpg), [CC BY-SA 2.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0), 2015
- [サフィル / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Japanese_rice_bowl_chawan.JPG), [CC BY-SA 4.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), 2015
- [Kentin / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Tokkuri_sake2.JPG), [CC BY-SA 3.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), 2009
- [サフィル / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:PourOnSoyFromCruet_TeshioZaraAndSyouyuSashi.jpg), [CC BY-SA 4.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), 2020
- [FukuroWaraw / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:2023%E5%B9%B4%EF%BC%88%E4%BB%A4%E5%92%8C5%E5%B9%B4%EF%BC%89%E6%98%A5%E3%81%AE%E7%9B%8A%E5%AD%90%E9%99%B6%E5%99%A8%E5%B8%82%E3%80%8C%E7%9B%8A%E5%AD%90%E7%84%BC%E7%AA%AF%E5%85%83%E5%85%B1%E8%B2%A9%E3%82%BB%E3%83%B3%E3%82%BF%E3%83%BC%E3%80%8D%E3%80%82.jpg), [CC BY-SA 4.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), 2023
- [โอกิโนยะ](https://ec.oginoya.co.jp/pages/kamameshi_mashiko)
