---
title: "อับท์ โนะ มิจิ กับเมกาเนะบาชิ เดินบนทางรถไฟเก่าของช่องเขาอูซุย"
description: "อับท์ โนะ มิจิ คือทางเดินยาว 6.3 กิโลเมตรบนทางรถไฟที่ปิดไปแล้วของช่องเขาอูซุย ผ่านสถานีไฟฟ้าย่อยปี 1911 อุโมงค์อิฐสิบแห่ง และสะพานเมกาเนะบาชิปี 1892"
url: https://kama-meshi.com/th/articles/abt-no-michi
language: th
published: 2026-11-11
category: "โอกิโนยะ › โยโกกาวะและช่องเขาอุซุย"
tags: ["โยโกกาวะ", "ประวัติรถไฟ", "กุนมะ"]
author: "กองบรรณาธิการโอกิโนยะ"
publisher: "Oginoya Co., Ltd."
translations:
  en: https://kama-meshi.com/en/articles/abt-no-michi
  zh-TW: https://kama-meshi.com/zh-tw/articles/abt-no-michi
  ko: https://kama-meshi.com/ko/articles/abt-no-michi
  zh-CN: https://kama-meshi.com/zh-cn/articles/abt-no-michi
  zh-HK: https://kama-meshi.com/zh-hk/articles/abt-no-michi
  de: https://kama-meshi.com/de/articles/abt-no-michi
  fr: https://kama-meshi.com/fr/articles/abt-no-michi
  es: https://kama-meshi.com/es/articles/abt-no-michi
---

# อับท์ โนะ มิจิ กับเมกาเนะบาชิ เดินบนทางรถไฟเก่าของช่องเขาอูซุย

![ปากอุโมงค์อิฐที่เปิดออกสู่ทางเดินกรวดมีราวกั้นซึ่งข้ามสะพานท่ามกลางต้นไม้เขียว มีคนเดินอยู่ไกล ๆ](https://kama-meshi.com/_astro/abt-no-michi-tunnel5-bridge-2012.DZFja8y4_Z28wEqg.webp)

“อับท์ โนะ มิจิ” (ถนนอับท์) คือทางเดินเท้ายาวราว 6.3 กิโลเมตร ที่ทำขึ้นบนแนวทางของทางรถไฟที่ปิดไปแล้ว จากสถานีโยโกกาวะในจังหวัดกุนมะขึ้นไปถึงอดีตสถานีคุมาโนะไทระบนช่องเขาอูซุย ทางเดินนี้ผ่านสถานีไฟฟ้าย่อยอิฐที่สร้างในปี 1911 ลอดอุโมงค์อิฐสิบแห่ง และข้ามเมกาเนะบาชิ สะพานอิฐสี่ซุ้มโค้งที่สร้างเสร็จในปี 1892 ซึ่งสูงจากแม่น้ำ 31 เมตร

## ทางเดินบนแนวทางรถไฟ

ทางรถไฟระหว่างโยโกกาวะกับ[คารุอิซาวะ](https://kama-meshi.com/th/articles/karuizawa-history) ยาวราว 11.2 กิโลเมตร เปิดในปี 1893 รถไฟไต่ขึ้นด้วยระบบอับท์ ซึ่งคาร์ล โรมัน อับท์ วิศวกรชาวสวิสเป็นผู้พัฒนา คือมีรางเส้นที่สามที่มีฟันวางอยู่ระหว่างรางวิ่งสองเส้น และเฟืองที่ติดกับเพลาของรถจักรจะขบกับรางนั้น [เรื่องราวของเส้นทางเล่าไว้ที่นี่](https://kama-meshi.com/th/articles/yokokawa-usui) เส้นทางรางฟันเฟืองใช้งานอยู่ราว 70 ปี จนเส้นทางใหม่เข้ามาแทนในปี 1963 และทางเดินนี้ก็ตั้งชื่อตามระบบนั้น

ระหว่างมารุยามะกับคุมาโนะไทระ เส้นทางใหม่ไม่ได้ไปตามแนวของเส้นทางเก่า และสิ่งที่เส้นทางรางฟันเฟืองสร้างไว้ที่นั่นส่วนใหญ่ก็ถูกทิ้งให้ตั้งอยู่ ทางรถไฟข้ามช่องเขาปิดในปี 1997 เมื่อ[ชินคันเซ็นไปนากาโนะ](https://kama-meshi.com/th/articles/hokuriku-shinkansen)เปิด ทางเดินนี้สร้างขึ้นภายใต้โครงการเส้นทางเดินเท้าของกระทรวงการก่อสร้าง ช่วงจากโยโกกาวะถึงเมกาเนะบาชิเสร็จในปี 2001 และขยายไปถึงคุมาโนะไทระในปี 2012

ทางเดินเริ่มต้นทางเหนือติดกับอุทยานมรดกรถไฟช่องเขาอูซุย ซึ่งเปิดในปี 1999 บนพื้นที่เดิมของโรงรถจักรที่โยโกกาวะ บนรางที่ปิดไปแล้ว รถไฟโทรลลีย์ชมวิวของอุทยานใช้รางฝั่งมุ่งหน้าคารุอิซาวะ ส่วนทางเดินทำขึ้นบนรางฝั่งมุ่งหน้าโตเกียว สถานีโยโกกาวะคือที่ที่[โอกิโนยะ](https://kama-meshi.com/th/articles/oginoya-history)เริ่มขายอาหารเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 1885 และเป็นที่ที่โอกิโนยะวางขาย[โทเงะ โนะ คามะเมชิ](https://kama-meshi.com/th/articles/what-is-kamameshi)ในเดือนกุมภาพันธ์ 1958

## สถานีไฟฟ้าย่อยมารุยามะ

ห่างจากจุดเริ่มต้นราว 2 กิโลเมตร มีอาคารอิฐสองหลังของอดีตสถานีไฟฟ้าย่อยมารุยามะตั้งอยู่ ในปี 1912 เส้นทางนี้กลายเป็นทางรถไฟสายหลักสายแรกในญี่ปุ่นที่เปลี่ยนมาใช้ไฟฟ้า เพื่อกำจัดควันในอุโมงค์และเพื่อขนส่งได้มากขึ้น มีการสร้างโรงไฟฟ้าพลังความร้อนที่โยโกกาวะสำหรับทางรถไฟนี้โดยเฉพาะ สถานีไฟฟ้าย่อยมารุยามะ ซึ่งสร้างในปี 1911 พร้อมกับสถานีไฟฟ้าย่อยอีกแห่งที่ยางาซากิในคารุอิซาวะ แปลงไฟฟ้านั้นเป็นแรงดันที่ทางรถไฟใช้ และเก็บบางส่วนไว้ในแบตเตอรี่สำหรับเหตุฉุกเฉิน

ขบวนรถที่หนักที่สุดที่ลากข้ามช่องเขาได้หนัก 126 ตันในปี 1911 ซึ่งเป็นช่วงท้ายของการเดินรถด้วยไอน้ำ และ 360 ตันในปี 1958 ใกล้ช่วงท้ายของเส้นทางรางฟันเฟืองไฟฟ้า สถานีไฟฟ้าย่อยทั้งสองแห่งเลิกใช้พร้อมกับระบบอับท์ในปี 1963 สถานีไฟฟ้าย่อยยางาซากิถูกรื้อทิ้ง ส่วนสถานีไฟฟ้าย่อยมารุยามะถูกขนอุปกรณ์ออกจนหมดแล้วทิ้งให้ตั้งอยู่ และงานซ่อมแซมในปี 2001 และ 2002 ก็ทำให้ภายนอกและหลังคากลับไปมีรูปลักษณ์เหมือนตอนที่สร้าง

![อาคารอิฐแดงทรงยาวที่มีหน้าต่างโค้ง](https://kama-meshi.com/_astro/maruyama-substation-2021.C6tt_E_X_u5cux.webp "อดีตสถานีไฟฟ้าย่อยมารุยามะ ปี 2021")

## เมกาเนะบาชิ สะพานอูซุยหมายเลข 3

ก่อนถึงเมกาเนะบาชิ ทางเดินลอดอุโมงค์ห้าแห่ง และระหว่างทางมองเห็นทะเลสาบอูซุยได้จากทางเดิน ทะเลสาบนี้เกิดขึ้นในปี 1958 เมื่อเขื่อนซากาโมโตะสร้างเสร็จตรงจุดที่แม่น้ำอูซุยกับแม่น้ำนากาโอะมาบรรจบกัน อุโมงค์หมายเลข 5 เปิดออกสู่สะพานโดยตรง

![ภายในอุโมงค์ที่บุด้วยอิฐ สว่างเป็นสีส้มจากโคมไฟตามผนัง พื้นเป็นกรวด](https://kama-meshi.com/_astro/abt-no-michi-tunnel5-interior-2012.CAuB5aYD_oQQjq.webp "ภายในอุโมงค์หมายเลข 5 บนอับท์ โนะ มิจิ ปี 2012")

เมกาเนะบาชิ หรือ “สะพานแว่นตา” เป็นชื่อเรียกทั่วไปของสะพานอูซุยหมายเลข 3 ซึ่งข้ามแม่น้ำอูซุย งานก่อสร้างเริ่มในเดือนเมษายน 1892 และเสร็จในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน หนึ่งปีก่อนเส้นทางเปิด สะพานมีซุ้มโค้งอิฐสี่ช่อง ยาว 91.1 เมตร และสูง 31.39 เมตร เป็นสะพานที่ใหญ่ที่สุดใน 18 สะพานของเส้นทาง และเป็นหนึ่งในสะพานอิฐสี่ซุ้มโค้งที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น ผู้ออกแบบคือวิศวกรชาวอังกฤษที่มีส่วนอย่างใกล้ชิดในการวางแผนเส้นทาง และประมาณกันว่าใช้อิฐไปสองล้านก้อน สะพานของเส้นทางนี้ได้รับการเสริมความแข็งแรงในปี 1896 ซุ้มโค้งแต่ละช่องของสะพานหมายเลข 3 มีช่วงกว้าง 18.29 เมตรก่อนงานนั้น และมีช่วงกว้าง 16.5 เมตรในปัจจุบัน

![ซุ้มโค้งอิฐแดงสูงของสะพานรถไฟเมื่อมองจากด้านล่าง ท่ามกลางต้นไม้ใบเขียวอ่อน](https://kama-meshi.com/_astro/usui-third-bridge-2014.CPMSW7oO_1BmvCm.webp "สะพานอูซุยหมายเลข 3 หรือเมกาเนะบาชิ ปี 2014")

ทางเดินทอดข้ามด้านบนของสะพาน มีบันได 123 ขั้นขึ้นมาจากทางหลวงแผ่นดินด้านล่าง และจากบนสะพานมองเห็นซากของเส้นทางปี 1963 ได้ทางทิศเหนือ

## อุโมงค์หมายเลข 6 และคุมาโนะไทระ

เลยสะพานไปคืออุโมงค์หมายเลข 6 ซึ่งยาว 546.17 เมตร และยาวที่สุดใน 26 อุโมงค์ของเส้นทาง ปากทางเข้าฝั่งโยโกกาวะเป็นอิฐ ปากทางออกฝั่งคารุอิซาวะเป็นหินสกัด และอุโมงค์ทั้งสายโค้งเป็นรูปตัว S

ทางเดินสิ้นสุดที่คุมาโนะไทระ ซึ่งเปิดในปี 1893 เป็นจุดให้รถไฟขาขึ้นกับรถไฟขาลงสับหลีกกัน และกลายเป็นสถานีในปี 1906 สถานีไฟฟ้าย่อยคุมาโนะไทระสร้างขึ้นที่นั่นในปี 1937 เมื่อการเดินรถที่เพิ่มขึ้นบนเส้นทางที่ใช้ไฟฟ้าทำให้แรงดันไฟฟ้าตก เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสองชั้นแบบเรียบง่าย ในเดือนมิถุนายน 1950 ดินถล่มเข้าใส่บริเวณสถานี กวาดบ้านพักเจ้าหน้าที่ไปและคร่าชีวิตผู้คน 50 คน และมีรูปปั้นแม่กับลูกตั้งอยู่ ณ ที่นั้นเพื่อรำลึกถึงพวกเขา คุมาโนะไทระถูกเปลี่ยนเป็นสถานีสัญญาณในปี 1966 เมื่อเส้นทางระหว่างโยโกกาวะกับคารุอิซาวะกลายเป็นทางคู่ และเลิกใช้เมื่อเส้นทางปิดในปี 1997 ว่ากันว่าทิวทัศน์จากสถานีนี้เป็นแรงบันดาลใจให้เนื้อร้องของเพลงสำหรับโรงเรียนชื่อ “โมมิจิ” (ใบไม้เปลี่ยนสี)

![รางรถไฟขึ้นสนิมและเสาสายไฟเหนือราง ทอดไปยังปากอุโมงค์ที่เรียงเป็นแถวบนไหล่เขาที่มีต้นไม้ปกคลุม](https://kama-meshi.com/_astro/kumanotaira-station-site-2014.pkoJG2ME_127BWH.webp "ที่ตั้งของสถานีคุมาโนะไทระ ปี 2014")

## สิ่งที่ได้รับการคุ้มครอง

สะพาน อุโมงค์ และสถานีไฟฟ้าย่อยของเส้นทางรางฟันเฟืองเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมสำคัญของญี่ปุ่น ชื่อว่าอดีตสิ่งก่อสร้างทางรถไฟช่องเขาอูซุย ซึ่งรวมสะพานอิฐเจ็ดแห่ง อุโมงค์สิบเอ็ดแห่ง และอาคารสถานีไฟฟ้าย่อยสามหลัง สะพานห้าแห่ง คือหมายเลข 2 ถึงหมายเลข 6 ได้รับการขึ้นทะเบียนในปี 1993 ส่วนอุโมงค์หมายเลข 1 ถึงหมายเลข 10 และอาคารสองหลังของสถานีไฟฟ้าย่อยมารุยามะขึ้นทะเบียนในปี 1994 สิ่งที่เพิ่มเข้ามาในปี 2018 มีสะพานหมายเลข 7 และหมายเลข 13 อุโมงค์หมายเลข 17 และสถานีไฟฟ้าย่อยคุมาโนะไทระ ส่วน[ญี่ปุ่นเก็บรักษาอะไรของรถไฟไว้บ้าง และใครเป็นผู้คุ้มครอง](https://kama-meshi.com/th/articles/railway-heritage-japan)นั้นเป็นหัวข้อของบทความอีกเรื่องหนึ่ง

ในปี 2018 กิจกรรมเดินเท้าบนเส้นทางปี 1963 ที่ปิดไปแล้วก็เริ่มขึ้นด้วย

## แหล่งอ้างอิง

- [Annaka City, "Cultural properties in the city: Former Usui Pass Railway Facilities"](https://www.city.annaka.lg.jp/page/2134.html)
- [Annaka City, "Abt no Michi walking path"](https://www.city.annaka.lg.jp/page/2000.html)
- [Annaka City, "Meganebashi"](https://www.city.annaka.lg.jp/kanko_spot/megane.html)
- [Annaka City, "Basic concept for a roadside station (draft)," February 2024 (PDF)](https://www.city.annaka.lg.jp/uploaded/attachment/11206.pdf)
- [Annaka City, "Usui Lake"](https://www.city.annaka.lg.jp/page/21663.html)
- [Gunma Prefecture, "Usui Pass Railway Facilities" (PDF)](http://worldheritage.pref.gunma.jp/pdf/ks003/usui-t.pdf)
- [Agency for Cultural Affairs, Cultural Heritage Online, "Former Usui Pass Railway Facilities: Third Bridge"](https://online.bunka.go.jp/heritages/detail/191843)
- [Agency for Cultural Affairs, Cultural Heritage Online, "Former Maruyama Substation machine room"](https://online.bunka.go.jp/heritages/detail/124894)
- [Oginoya, chronology](https://www.oginoya.co.jp/tougenokamameshi/history/)

ที่มาของภาพ (ย่อขนาดเพื่อการแสดงผล):

- [Toshinori baba / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Abt_road_Usui_Bridge_No03.JPG), [CC BY-SA 3.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), 2012
- [くろふね / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%E6%97%A7%E4%B8%B8%E5%B1%B1%E5%A4%89%E9%9B%BB%E6%89%8020211106-IMG_7936.jpg), [CC BY 4.0](https://creativecommons.org/licenses/by/4.0), 2021
- [Toshinori baba / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Abt_road_tunnel.JPG), [CC BY-SA 3.0](https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), 2012
- [nimame / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Usui_Bridge_No._3_2014-05-01_01.jpg), [CC BY 2.0](https://creativecommons.org/licenses/by/2.0), 2014
- [nimame / Wikimedia Commons](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Remains_of_Kumanotaira_Station.jpg), [CC BY 2.0](https://creativecommons.org/licenses/by/2.0), 2014